Ostatnio dodane

Rodzaje snów

  • Sny zmory - po objedzeniu się na kolację, albo seksualne wizje erotomanów albo marzenia senne powtarzające monotonne czyności wykonywane podczas dnia. 
  • Sny symboliczne - najczęstsze spośród marzeń sennych prawdziwa ich treść kryje się pod płaszczem symboli; wymagają one tłumaczenia na język jawy. 
  • Sny prorocze - ze zjawiskami parapsychicznymi. 
  • Sny odreagowujace - odbijają przykre wydarzenia, powtarzające się przy okazji niżu psychicznego. 
  • Sny fizyczne - ich treść stanowi rezultat oddziaływania na śpiącego przez sen bodźców zewnętrznych. 
  • Sny odwrotne - zdarzają się pod długim okresie oczekiwania na spełnienie pewnych spraw, realuzują nasze życzenia, znaczą zaś odwrotnie niż jest naprawdę; o ślubie, o bogactwach, o wizytach oczekiwanych osób. 

 

 

 

 

O znaczeniu marzeń sennych

 Niegdyś snom przypisywano ogromne znaczenie, a ich interpretacje powierzano kapłanom i mędrcom. W starożytności istniał zwyczaj szukania w nich wskazówek przed podjęciem każdej ważniejszej decyzji życiowej. Z marzeń sennych wróżono o losach całych narodów. 

W marzeniach sennych odzwierciedla się nasz charakter, a zwłaszcza te jego aspekty, których normalnie nie umiemy zaobserwować. W czasie snu obserwujemy siebie, by po przebudzeniu wyciągnąć odpowiednie wnioski. Poszukiwanie samego siebie nigdy się nie kończy, podobnie jak nigdy nie osiąga się pełni zdolności człowieka do kierowania sobą. 

Sny są dla nas prawdomównym informatorem, a zarazem strażnikiem naszego dobra. Można je wykorzystać do diagnozy i terapii chorób. We śnie czerpiemy z bezmiernych zasobów pamięci i doświadczenia, o których za dnia nie wiemy. Niektóre sny podsuwają rozwiązania trudnych sytuacji życiowych. Często dopiero po latach spełniamy ich podzapowiedzi, w swej naiwności sądząc, że tamte stare marzenia senne właśnie się sprawdziły, czyli niegdyś przepowiedziały nam przyszłość. 

Warto wspomnieć o przenoszeniu się samopoczucia ze snu na jawe i odwrotnie. Po przyjemnym śnie jesteśmy w dobrym nastroju. Po przykrym zaś jesteśmy rozdrażnieni. Dobra rada dla wierzących - modlitwa przed snem i po przebudzeniu. 

 

 

 

Platon

Platon (około 428-347 r. przed Chrystusem) był greckim myślicielem. Był uczniem Sokratesa i nauczycielem Arystotelesa. Platon urodził się w Atenach około 428 roku przed Chr. w znaniemitej rodzinie. Kiedy w 399r. przed Chr. jego nauczyciel Sokrates został postawiony przed sądem w Atenach, a następnie skazany na śmierć, Platon opuścił swoje rodzinne miasto i rozpoczął wieloletnią wedrówkę przez Grecję, Egipt i Italię. W czasie owych podróży odwiedził pitagoryjczyka Archytasa z Tarentu, który przekonał go o zaletach matematyki, Okultyści późniejszych wieków utrzymywali, że przebywając w Egipcie, Platon został wtajemniczony przez tamtejszych kapłanów w egipskie misteria podczas obrzędu, który miał miejsce we wnętrzu piramidy Cheopsa

Platon powrócił następnie do Aten, gdzie w 387roku przed Chr. założył szkołę zwaną Akademią. Platon umarł w Atenach w wieku około 80lat. 

Platon jest najbardziej znany ze swojej nauki o ideach. Platon uważał, że idee (formy) wszelkich rzeczy istnieją niezależnie od nich samych na głębszym poziomie rzeczywistości niż ten, który postrzegamy w życiu codziennym. Kluczowymi składnikami, esencją, by tak rzec wszelkich rzeczy są ich wieczne niezmienne idee, które są bardziej realne od rzeczy jako takie. Stąd w owym odrębnym świecie znajdują się idee wszystkiego co istnieję; od stołów do koni (ciekawe, że można to porównać z okultystyczną wizją świata astralnego...). Platon interesował się przede wszystkim ideami takich pojęć jak dobro, sprawiedliwość i piękno. 

Według Arystotelesa, ucznia Platona, ten ostatni zaczerpnął koncepcję idei w mniej lub bardziej bezpośredni sposób z pitagorejskiej koncepcji liczb. Abstrakcyjne pojęcie. powiedzmy liczby 3, można bowiem rozważać niezależnie od danego zbioru trzech ptaków,  trzech kamieni, trzech rydwanów itp. Ponieważ liczby takie jak ,,trzy" można rozumieć i postrzegać niezależnie od jakiegokolwiek zbioru trzech obiektów, Pitagoras uważał, że liczby istnieją niezależnie od rzeczy. Platon zaś rozszerzył jedynie pitagorejską koncepcję liczby na inne byty. 

Inny świat, świat idei, był dla Platona o wiele bardziej rzeczywisty niż świat doświadczany przez nas za pomocą zmysłów, który, według niego, był jedynie czymś w rodzaju wyblakłej kopii świata idei. Ludzie żyjący na tym świecie byli, zdaniem Platona, niczym jeńcy od urodzenia przykuci łańcuchami w jaskini i zwróceni twarzami do jej wnętrza, którzy z tego, co się dzieje na zewnątrz jaskini, widzą jedynie cienie. W późniejszym czasie Platon rozważał także możliwości wyrwania się duszy z niewoli tego świata cieni i udania się na poszukiwanie krainy czystych idei. 

Platon wierzył w nieśmiertelność duszy a być może także w reikarnację. W jednym ze swoich dialogów przemawiając ustami Sokratesa, wykazuje grupie speptycznie nastawionych przyjaciół. iż niewykształcony sługa zna już odpowiedź na pewien problem geometryczny, chociaż nigdy nie zastanawiał się nad nim. W jaki sposób sługa mógł znać odpowiedź ? Sokrates stwierdza, że przed wcieleniem dusza owego sługi postrzegała idee ( formy wszelkich rzeczy istniejące niezależnie od nas samych) ważne z punktu widzenia owego problemu geometrycznego, które głęboko utkwiły w jego umyśle. Tal więc, mimo,że sługa całkowicie zapomniał, iż będąc niegdyś bezcielesnym bytem duchowym postrzegał owe idee, jego dusza przechowywała to wspomnienie, które może zostać w nim obudzone. 

Najdłuższe rozważania na temat nieśmiertelności duszy zawarł Platon, jak można się tego spodziewać, w Fedonie, dialogu, który przedstawia on ostatnią rozmowę jaką przeprowadził Sokrates przed śmiercią. Podczas rozmowy Sokrates przedstawia różnego rodzaju argumenty przemawiające na rzecz istnienia życia po śmierci. Na przykład odnosząc się do swojego twierdzenia, że wszelka wiedza jest przypomnieniem tego, co dusza widziała przed wstąpieniem w ciało. Sokrates pyta: jeśli dusza istniała niezależnie od ciała przed urodzeniem, to czy nie powinna istnieć niezależnie od ciała także po śmierci ? 

Warto zwrócić uwagę, że teorie Platona dziś mają znaczenie w ideologiach okultystycznych, sektach takich jak scentolodzy, czy Nev Age. 

 

Dusza śmiertelna

 

 

W Biblii słowo dusza zostało użyte około 1600 razy i ani razu nie zastosowano go w kontekście ,,nieśmiertelna dusza". Słowo śmiertelny oznacza poddany śmierci. Słowo nieśmiertelny oznacza niepoddany śmierci. 

W Biblii wyraźnie stwierdzono: ,,Dusza, która grzeszy, ta umrze" (Ezech 18, 4). Jezus stwierdził, że zarówno ciało, jak  i dusza mogą zostać zniszczone w piekle (Mat 10, 28). Nieśmiertelność jest atrybutem boskości. Tylko Bóg jest w naturalny sposób nieśmiertelny  (I Tym 6, 15-16). Pierwsze kłamstwo Szatana w ogrodzie Eden dotyczyło śmierci. Szatan stwierdził, że skutkiem nieposłuszeństwa nie była śmierć, lecz życie. Powiedział : ,,Napewno nie umrzecie" ( I Mojż 3,4). 

W Słowie Bożym czytamy, że ,,zapłatą za grzech jest śmierć" (Rzym 6,23). Śmierć jest ,,nieobecnością życia". Grzech nie powoduje wiecznego życia w piekle, ale całkowite, zupełne wygnanie sprzed oblicza Bożego przez unicestwienie. Słowo Boże jest jasne - człowiek jest śmiertelny ( Job 4, 17). Czekamy na nieśmiertelność (Rzym 2, 7). Sprawiedliwi otrzymają nieśmiertelność jako dar od Pana w czasie Jego Powtórnego Przyjścia ( I Kor 15, 51-54). Grzesznicy, także otrzymają swoją nagrodę. ,,Gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć" (Jak 1,15). Wybór zatem jest pomiędzy wieczny życiem i wieczną śmiercią. 

Większość religii światowych przyjmuję koncepcję nieśmiertelności duszy. 

Kościół katolicki uczy, że dusza jest niematerialną częścią ludzkiej osoby, źródłem jej świadomości, rozumu i wolnej woli. Ze swej natury skierowana jest ona ku ciału. Jest ona niezłożona i nieśmiertelna. Po odłączeniu od ciała z chwilą śmierci nie ginie, ale nie ma już pełnej doskonałości (bez ciała jest substancją niekompletną), którą odzyska dopiero po ponownym połączeniu się z ciałem i zmartwychwstaniu na Sądzie Ostatecznym. Na czym kościół powszechny buduję swoje teorie ? Na wizjach swoich udręczonych świętych ? W Biblii o nieśmiertelności nie ma wzmianki...

Nieznajomość Pisma Świętego ,,otwiera furtkę" dla ideologii spiryrytystycznych. Ludzie próbują nawiązać kontakt z tamtym światem, z bliskimi, którzy odeszli. Wierzą w to, że ich najbliźsi wiodą całkiem inne życie, gdzieś w niebiańskim świecie. Prawda jest taka, że takie życie będziemy wieść dopiero po powtórnym przyjściu Jezusa i sądzie ostatecznym.

Warto zastanowić się nad tym, że skoro Pan Jezus wprost nie nauczał o nieśmiertelności to jakie kościoły i religie głoszą sprzeczne poglądy i czy ich przesłania pochodzą od Boga, czy od jego przeciwnika i oskarżyciela Szatana ? 

W filmie poniżej dokonano błędnego rozumowania. Energia jaką mamy w sobie pochodzi od Boga. Zwana jest w Biblii tchnieniem życia. 

 

  • 1 Mojż 2,7 Ciało wraz z tchnieniem życia, to żywa istota, czyli dusza żyjąca. Ciało składa się z pierwiastków występujących w przyrodzie. 
  • ,,Tchnienie życia" albo ,,oddech życia" - to życiodajna energia utożsamiana z oddechem - Job 27,3
  • Ciało, tchnienie życia, a także śmierć są udziałem ludzi oraz zwierząt (Kazn. 3,19-20). 

 

 

 

 

 

 

 

 

Historie z aniołami

Anioły są istotami duchowymi spełniającymi rolę pośredników między Bogiem a ludźmi. Anioły często przedstawia się jako posłańców zanoszącym śmiertelnikom wieści od Boga. Anioł stróż nie ma zapewnić nam życia wolnego od nieprzyjemności lecz chronić przed duchowymi niebezpieczeństwami. Kiedy Jezus modlił się do Swojego Ojca, by zachował go od cierpienia na krzyżu, Bóg odpowiedział zsyłając anioła, by wzmocnił Zbawiciela( Ewangelia Łukasza 22:42-43). Święci aniołowie pilnie analizują plan Boży dla naszej planety; obserwują nas z wielkim zainteresowaniem. ,,Nawet aniołowie" pisał apostoł Piotr - ,,pragną wejrzeć w te sprawy"

,,Słychać szum skrzydeł, to aniołowie. Umilkła pieśń serafa, nastała cisza. Nikt napewno tego ci nie powie, ale może sam Bóg był tutaj dzisiaj" Timothy Crosby 

 

Historia 1 

Connie miała przyjąć chrzest. Jej mąż alkoholik oraz jej dzieci starali się ją odciągnąć od Boga. Domowe problemy przytłaczały ją coraz bardziej. Pewnego wieczora Connie postanowiła się zdrzemnąć, gdy nagle się zbudziła. W rogu sypialni ujrzała najpiękniejsze stworzenie, jakie kiedykolwiek widziała. Wyglądało, że był to anioł. Anioł był potężnego wzrostu. Skrzydła sprawiały wrażenie pokryte piórami, niczym skrzydła ptaka. Connie była szczęśliwa, że Bóg dał jej tą możliwość zobaczenia Bożego posłańca. Jej wiara dzięki temu jeszcze bardziej się wzmocniła. 

Historia 2 

W 1957 roku Skye H. leżała w szpitalu Paradise Valley w San Diego. Słyszała jak jej rodzina oraz bliscy modlą się o polepszenie jej stanu zdrowia. Nagle poczuła, że powinna otworzyć oczy. Przy skraju jej łóżka stał przemiły mężczyzna w białej szacie. Powiedział jej żeby się nie martwiła, bo Jezus wysłuchał modlitwy i posłał go by ten ją uzdrowił. 

Historia 3

Oto fragment pewnego listu :,, Zachorowałem i nie mogłem pracować. Nie miałem nic do jedzenia. Byłem bez pieniędzy i wstydziłem się prosić innych o pomoc. Pewnego dnia zostałem sam, a drzwi na korytarz, przy których stało moje łóżko, były otwarte. Nagle jakiś mężczyzna wszedł do mojego pokoju ze skrzynką pełną jedzenia. Mężczyzna nic nie powiedział, nawet nie spojrzał na mnie, tylko postawił skrzynkę z jedzeniem/ Wychodząc też nie spojrzał w moją stronę, ale gdy był już przy drzwiach, powiedziałem : Dziękuje Ci, ale powiedz kim jesteś. Odwrócił się i uśmiechnął. Powiedział do mnie, że jest aniołem bożym. Wyskoczyłem z łóżka, ale już go nie było. Mężczyzna zniknął w mgnieniu oka". 

 

 

Jedzenie w czasach Jezusa

Na ogół Izraelici odżywiali się skromnie. Podstawę pożywienia stanowił chleb. Nie wolno było kłaść na chlebie surowego mięsa, stawiać na nim dzbanka, dotykać go gorącym półmiskiem. Chleba nie krojono, lecz łamano. Ubodzy jedli chleb jeczmienny, bogacze pszenny. 

Zboże użytkowano jeszcze w inny sposób, pszenne ziarna prażone stanowiły dodatek do mięsa. Grubo mielone ziarno dostarczało krup, z których gotowano gęstą zupę przypominającą arabski kuskus. Pieczono również ciastka, duże ciastka z najprzedniejszej mąki, zagniatanej z oliwą, doprawianej miętą, kminkiem, cynamonem i szarańczą. 

Mleko krowie trafiało się rzadko. Spożywano mleko owiec i kóz. Na wsiach wyrabiano masło i ser. Miód był znany i powszechnie używany. Żydzi nie potrafili wyrabiać cukru. 

Spożywano bardzo mało jaj. W Starym Testamencie nie ma o nich mowy. Drób został sprowadzony do Izraela dopiero po niewoli babilońskiej, a jaja kurze, które Rzymianie umieli przyrządzać na wiele sposobów, pojawiały się tylko na stołach ludzi zamożnych. 

Jarzyny zajmowały ważne miejsce w odżywianiu ogółu. Spożywano bób i soczewice. Ogórki ceniono tak bardzo, że uprawiano całe pola i strzeżono ich przed szakalami. Z warzyw zielonych spożywano : endywię i sałatę, gotowane i na surowo. Ponadto kilka rodzaji bulw i korzeni w rodzaju salsefii i czyśćca oraz innych kłączy, których nie znamy. 

Mięsa jadano niewiele. Było to pożywienie luksusowe. Ubodzy bili sztukę bydła tylko na uroczystości rodzinne. Częściej zajadano się koźlęciem lub barankiem. Brakowało kurcząt, za to gołębie były tanie. Wysoko ceniono dziczyzne. Dla gminu ważniejszym pokarmem od mięsa była biała ryba. Ponieważ ryba szybko ulega zepsuciu często ją suszono. W Magdali nad jeziorem  sprzedawano  mujres to jest coś co przypominało konserwe rybną. 

Ważne miejsce w odżywianiu zajmowały owoce. Melony, figi, winogrona, granaty, owoce sykamory pojawiały się często na stołach. Równie lubiane były : orzechy, migdały i pistacje

Do potraw dodawano : sól, musztardę, kapary, kminek, rutę, szafran, kolendre, czosnek, cebule i szalotkę. Pieprz trafiał się rzadko i był kosztowny. 

Wino było napojem powszechnym. Używano go podczas świętowania szabatu, w święta by podnieść znaczenie innych radosnych okazji, jak również w celach leczniczych. Często rozcieńczano je wodą. 

Pismo automatyczne

Pismo automatyczne jest jedną z form mediumizmu, polegająca na zapisywaniu przez daną osobę, ręcznie lub na maszynie, informacji pochodzących ze źródeł innych niż jej świadomy umysł. Pismo automatycznie cieszyło się wielką popularnością w szczytowym okresie rozwoju spirytyzmu w XIX wieku, do naszych czasów przetrwało w nieco zmienionej formie jako rozpowszechniony w kręgach ruchu Nev Age przez channeling

Większość żyjących zarówno w ubiegłym, jak i obecnym wieku mediów uważa, iż pismo automatyczne umożliwia porozumiewanie się z bytami bezcielesnymi, zazwyczaj z duszami zmarłych ludzi. Krytycy, albo odrzucają tego rodzaju sugestie jako kompletne bzdury, albo postuulują, że posługując się pismem automatycznym  medium jest po prostu kanałem przekazującym informacje płynące z jej własnej podświadomości. Kolejną tezą wyjaśniającą to zjawisko jest teoria, głosząca, że medium nieświadomie odbiera informację dzięki postrzeganiu pozazmysłowemu. 

Podczas prawidzwej sesji pisma automatycznego medium nie zdaje sobie zazwyczaj sprawy z tego, co pisze. Czasami odczuwa ,,mrowienie" w dłoniach lub ramionach. Najczęściej pisanie w sposób automatyczny przebiega szybciej niż normalnie. W niektórych przypadkach charakter pisma odpowiada charakterowi pisma osoby zmarłej, z którą medium nawiązało kontakt. Do najciekawszych należą zapisy dokonane pismem automatycznym lub pod wpływem natchnia które zawiera treści wykraczające poza wiedzę, czy też zdolności, jakimi dysponuje medium. 

 

Chrześcijanie tłumaczą zjawisko pisma automatycznego jednoznacznie. Osoby takie stają się jakby ,,pustymi zbiornikami" w chwili transu władzę nad ich ciałem przejmują demony. Warto podkreślić, że tylko osoby zajmujące się medytacją, jogą, okultyzmem, spirytyzmem posługują się wyżej opisanym pismem. Według Biblii zmarli nie wracają już na ten świat. 

 

Poniżej przykład przekazu za pomocą pisma automatycznego.