Ostatnio dodane

Robert Monroe

Robert Monroe jest autorem najbardziej znanej relacji z doświadczeń poza ciałem, jakie uzyskano od osób, które utrzymują, iż nauczyły się opuszczać swoje ciało wręcz na życzenie. Sławę przyniosły mu głównie książki np. ,,Dalekie podróże:podróże poza ciałem: ku tajemnicy przeznaczenia". 

Podczas tego rodzaju doświadczeń dana osoba w pełni zachowuje świadomość, jej umysł funkcjonuje normalnie, ona sama jednak znajduje się w innym miejscu niż jej fizyczne położenie. Monroe zaczął interesować się okultyzmem i mistycyzmem po swoim pierwszym doświadczeniu OOBE, jakie miał w 1958r. Następnie nauczył się wywoływać OOBE, wdychając opary pewnych substancji chemicznych oraz stosując autohipnozę. Symptomami jego stanu było wzmożone napięcie i zesztywnienie mięśni prowadzące do katalepsji, a także drgawki. Towarzyszyły im doznania wzrokowe przypominające widok elektrycznych iskier oraz słuchowe - delikatny wysoki dźwięk. 

Monroe w pewnym momencie uświadomił sobie, że posiada drugie ciało mające bardzo podobne właściwości do ciała fizycznego. Owo ciało miało ciężar, podlegało grawitacji, było widzialne, można go było dotknąć, było plastyczne i wydawało się połączone z ciałem fizycznym czymś w rodzaju sznura. 

Monroe twierdzi, iż potrafi wyjść poza fizyczny poziom rzeczywistości i osiągnąć odmienne stany świadomości oraz wymiary astralne, do których należy między innymi zamieszkały przez duchy zmarłych tak zwany wszechświat równoległy, gdzie jak twierdzi dane mu było spotkać swego zmarłego ojca. Utrzymuje on, że podczas pobytu w innych wymiarach był on czasami atakowany przez inne obecne tam istoty i miał trudności z powrotem do fizycznego ciała. 

Patrz też : OOBE 

 

Świat astralny

Okultyzm uznaje istnienie trzech światów: świata duchowego, świata astralnego i świata
fizycznego. Przedstawicielem pierwszego jest duch, drugiego - energia lub siła, trzeciego- materia. Materia składa się z cząsteczek pierwotnych lub atomów. Atomy żelaza można sprowadzić do tych pierwotnych atomów, a z nich otrzymać atomy złota, co będzie sztuczną przemianą metalu. W starożytności magowie i mędrcy posiadali wielkie wiadomości w tych sprawach; wiadomości te obecnie są dla nas tajemnicą. Gdy dojdziemy do pierwotnego materialnego atomu, to za nim zaczynają się jeszcze mniejsze atomy, tak zwane astralne. Astral jest także materią, lecz posiadającą bardziej duchowy
charakter. Astral przenika i otacza cały nasz świat; będąc materią eteryczną, posiada także zdolności materii zwykłej. Astral znajduje się w ciągłym ruchu kolistym jak zamknięty tok elektryczny. Jest zależny od siły odśrodkowej i dośrodkowej. Astral jest napełniony różnymi ciałami, po części świadomymi, po części zaś nieświadomymi; ciała astralne tworzą się z zespolenia cząstek astralu. Duch, aby się urzeczywistnić, tworzy sobie z astralu ciało astralne, a ciało astralne tworzy sobie z materii ciało fizyczne. Tym sposobem wszyscy ludzie, zwierzęta, rośliny, a nawet minerały, zawierają w sobie cząstkę astralną i cząstkę ducha.W człowieku znajdują się trzy główne pierwiastki, odpowiadające trzem światom: duchowy, astralny i materialny. Do pierwszego należy czysty duch i najwyższe duchowe pojęcia i popędy.Do drugiego - rozum, uczucie i pragnienie. Do trzeciego - ciała astralne i fizyczne. Inaczej można rozważać w człowieku: 1) ducha, 2) ciało astralne, tj. pośrednika między duchem i ciałem i 3) ciało fizyczne.

Ciało astralne kieruje ograniczonym życiem naszego ciała, jak oddychanie, krążenie krwi, trawienie itp. Podczas snu nasze ciało astralne czuwa i kieruje czynnościami naszego ciała fizycznego. Podczas snu, ciało astralne może wyjść z ciała materialnego i znacznie oddalić się od niego. Jednak pomiędzy dwoma ciałami zachowuje się choć słaby - stały związek. Przerwanie jego oznacza śmierć. Przy fotografowaniu pewnych osób otrzymano obok zwykłego zdjęcia, postacie niewyraźne, wyobrażające ciała astralne, które wyszły z ciała. Gdy człowiekowi odcinają rękę lub nogę, to odpowiadająca część ciała astralnego zostaję w człowieku, który wskutek tego doświadcza bólu i wrażeń w odciętym członku, jakby ten ostatni był na miejscu. 

Patrz też : OOBE

Reikarnacja zwierząt

Wiara w reikarnację - według której dusza wciela się po śmierci ciała w kolejne ciało - ogranicza się zwykle do transmigracji dusz istot ludzkich. Istnieje jednak także rozpowszechniona wiara w merempsychozę - przechodzenie duszy po śmierci do innego ciała, ludzkiego lub zwierzęcego. W szczególności w nurtach hinduizmu dominuje pogląd, iż ludzie którzy prowadzili niemoralne życie, powrócą na ten świat jako zwierzęta (za karę za popełnione występki). 

Również przedstawiciele niektórych kierunków tradycji okultystyczno-metafizycznej, na przykład teozofii, uważają, że w procesie reikarnacji uczestniczą ,,dusze" nieomal wszelkich bytów - od skał do roślin i zwierząt. Koncepcja ta opiera się na wierze w duchową ,,ewolucję" prostych form życia w kierunku bardziej złożonych. Stąd mniemanie, że dusza minerału stanie się w końcu duszą roślinną, ta z kolei duszą zwierzęcą, a ta duszą ludzkom. 

Różokrzyżowcy

Christian Rosenkreutz urodził się w 1378 roku w rodzinie rycerskiej. Otrzymał staranne wychowanie, na jakie pozwalał poziom ówczesnej kultury europejskiej. Wyruszył w podróż na Wschód. Dotarł do Ziemi Świętej, a następnie kontynuował podróże po krajach muzułamańskich. Był w Syrii, Egipcie i Mezopotamii. Przez Persję dotarł do Indii, gdzie zetknął się z kulturą bramińską. Podczas wszystkich tych wędrówek Rosenkreutz poznawał języki ludzi Wschodu, zapomniane rodzaje pisma i tradycję odmienną od europejskiej. W ciągu długich lat włóczęgi zawarł znajomość z wieloma muzułmańskimi pustelnikami z zakonu sufich, którzy uznali go za godnego wtajemniczenia. Otrzymał od nich w darze liczne traktaty ezoteryczne, które zabrał ze sobą. Od egipskich magów i alchemików nauczył się tajników alchemii pochodzących od Hermesa Trismegistosa. Żydowscy kabaliści zaznajomili go z wiedzą ezoteryczną zawartą w ,,Zoharze". Do Europy powrócił w I połowie XV wieku i założył uniwersalne stowarzyszenie uczonych oddanych naukom hermetycznym. 

Nie są znane żadne wiarygodne przekazy, czy Christian Rosenkreutz żył naprawdę, czy też jest postaciom fikcyjną. Badacze zwrócili uwagę na duże podobieństwo losów Rosenkreutza do życia znanego maga, lekarza i alchemika Agrippy von Nettesheima. Ten znany europejski okultysta, autor traktatu: ,, O tajemnej filozofii" żyjący w latach 1486 - 1535, przemierzał Europę, by założyć stowarzyszenie ezoteryczne. Dążeniem bractwa miała być transmutacja świata ludzi za pomocą magii naturalnej. 

Niezależnie od tego, czy historia o Rosenkreutzu była prawdziwa, czy nie po jej ogłoszeniu drukiem nagle okazało się, że w całej Europie aż roi się od różokrzyżowców. Wielu wykształconych ludzi otwarcie przedstawiało się jako członkowie bractwa. Ruch bardzo szybko rozwinął się w Niemczech, gdzie przybierał często antykatolickie oblicze. Z terenów Rzeszy moda na bycie różokrzyżowcem przedostała się do Francji, Anglii i Skandynawii. 

 

Alchemiczna ilustracja symbolizująca Doskonałe Słońce - Kamień Filozoficzny, który był końcowym efektem Wielkiego Dzieła. Różokrzyżowcy uważali go za klucz do poznania tajemnic świata. 

Góra Adeptów to alegoryczny obraz drogi, jaką musiał pokonać człowiek nieoświecony (symbolizowany przez postać z opaską na oczach). Na szczycie wędrówki różokrzyżowej czekało oświecenie i władza nad stworzeniem. 

Patrz też : Alchemia