Król Północy i Południa - interpretacje

Krół Północy i Południa - interpretacje

Termin "Król Północy" jest aluzją do do starożytnego Babilonu (Iz.41:25). Babilon leżał na wschód od Palestyny, ale ze względu na pustynię droga do niego wiodła ku północy. Wojska babilońskie nadciągały, więc od północy. Termin "północ" ma też silne konotacje religijne.

Szatan pragnął zająć miejsce Boga położone w kosmicznej północy (Iz.14:13-14). W mitologii kananejskiej północ siedzibą bożka słońca Baala. Król Północy symbolizuje w Biblii moc, która uzurpuje miejsce i atrybuty Boga, prześladując prawdziwy lud Boży, jak to czynił Babilon. 

Król Południa symbolizuje zaś Egipt, położony na południu od Palestyny (Dn.11:43), w szczególności zaś faraona, który butnie zakwestionował i odrzucił istnienie Jahwe. Egipt był państwem samowsytarczalnym. Dzięki rzece Nil mógł obejść się nawet bez deszczu. W biblijnej tradycji "Egipt" odnosi się do mocy, która nie liczy się z Bogiem, wierząc we własne siły i potencajał. Stąd "Król Południa" w proroctwach Daniela symbolizuje system władzy utwożony na gruncie na gruncie filozofii sekularnej i ateistycznej. 

W czasach końca Król Północy podporządkuje sobie nie tylko byłe kraje ateistyczne, ale także kościoły chrześcijańskie. Król Północy w czasach końca to coś więcej niż jeden kościół. Symbolizuje on ogólnoświatową religijną-polityczną koalicję, którą Apokalipsa nazywa "Wielkim Babilonem". 

W proroctwie dwaj rywalizujący ze sobą królowie są uwikłani w bezpardonową walkę o supremację. W miarę upływu lat na przemian uzyskują przewagę. Czasami jeden zdecydowanie bierze górę, drugi zaś jest nieaktywny, zdarzają się też okresy spokoju. Potem jednak nieoczekiwanie znowu dochodzi do bitwy i cały konflikt trwa dalej. Uczestnikami tych dramatycznych zmagań byli między innymi syryjski król Seleukos I Nikator, władca Egiptu Ptolemeusz I, syryjska księżniczka i późniejsza królowa Egiptu Kleopatra I, cesarze rzymscy August i Tyberiusz oraz władczyni Palmyry Zenobia. Pod koniec owego konfliktu na widowni pojawiają się nazistowskie Niemcy, kraje bloku komunistycznego, anglo-amerykańskie mocarstwo światowe, Liga Narodów i wreszcie Organizacja Narodów Zjednoczonych. Finałem będzie wydarzenie, którego nie potrafi przewidzieć żaden ze wspomnianych tworów politycznych.

Jak zmieniały się interpretacje ? 

Otóż z „królem północy” utożsamiano „blok socjalistyczny”, zaś z „królem południa” państwa „kapitalistyczne". Jeszcze wcześniej z „królem północy” „królem północy” zwano faszystowskie Niemcy i blok komunistyczny, zaś „królem południa” państwa demokratyczne z USA na czele, przy czym Rosja przeniosła się od „króla północy” do „króla południa” i znów później stała się „królem północy".