Egzorcyzm w różnych systemach wierzeń

Egzorcyzm w różnych systemach wierzeń

Antropolog prof. Erika Bourguingon prowadziła badania związane z wiarą w opętanie przez istoty demoniczne wśród 488 społeczności zamieszkujących różne części świata. Okazało się, że 74% społeczeństw (380) wierzy w to, że zły duch może wejść w ciało człowieka.

 W Indiach osoba, która przeprowadza rytuał uwolnienia zwana jest baba, tak samo jak bóg, z którym współpracuje. Osoba, która jest nawiedzona przez ducha odczuwa lęk i wpada w furię, gdy ma wejść do świątyni, gdzie zostanie przeprowadzona ceremonia uwolnienia. Istota niematerialna, która weszła w ciało człowieka zwana jest bhut – duch przyziemia. W trakcie egzorcyzmu nad osobą zniewoloną kapłan wachluje ,,tacą światła” (arati), która symbolizuje moc boga, który uzdrowi zniewolonego przez złego ducha. Podczas rytuały osoba opętana często jęczy jego ciało popada w konwulsję. Często osoba taka przejawia nieludzką siłę. Osoby opętane często nie pamiętają co działo się w takcie egzorcyzmu. W Indiach jednak nie wystarczy jedno egzorcyzmowanie, a ich cała seria.

W Indiach czarownik sprawuje władzę nad lokalnymi duchami i demonami. Niekiedy bogom ,,nieczystym” składa się krwawe ofiary. W wyjątkowych okolicznościach mieszkańcy dżungli bądź miejsc nawiedzonych klęskami żywiołowymi pozwalają sobie na składanie krwawych ofiar ze zwierząt. W Indiach zdarzały się również sytuacje składania ofiar z ludzi. Do połowy XIX wieku plemiona Gondów składały ofiary z ludzi ku czci bogów związanych z urodzajem plonów. Ofiarę stopniowo przypalano rozpalonymi do czerwoności żelaznymi prętami. Znęcano się nad nią tak długo jak zdolna była się poruszać bądź wydobywać z siebie okrzyki bólu. Następnego dnia zwłoki siekano na drobne części i rozdawano przywódcom rodów, by zakopali je na własnych polach dla uzyskania lepszych plonów. Biorąc pod uwagę ilość zaginionych dzieci oraz kobiet niewykluczone, że w Indiach nadal są składane ofiary z ludzi by zadowolić rozmaite bóstwa.

 Wyznawcy buddyzmu także wierzą w opętanie. Według nauk Buddy istnieje wiele płaszczyzn egzystencji w kole życie (bhawaczakra). Po śmierci człowiek może wpaść w otchłani zwanej bardi. Stan taki można przyrównać do formy zawieszenia między życiem, a śmiercią. Duch człowieka jest nadal przywiązany do ziemskiego świata. W takiej sytuacji pomoc egzorcysty jest niezbędna by taki duch udał się z powrotem do strefy odrodzenia. Istnieje jednak również sytuacja, gdy z czeluści piekielnych wypełza prawdziwy demon i przejmuję kontrolę nad ciałem człowieka. W tybetańskiej kulturze rytuał egzorcyzmu związany jest z ,,przekupywaniem”. Obrzęd egzorcyzmowania ma sprawić, że zły duch za pośrednictwem otrzymanych darów uspokoi się i przestanie gnębić swoją ofiarę.

Wiele osób kojarzy buddyzm jedynie z medytacją, jednak warto przyjrzeć się tej ceremonii uwolnienia, gdyż on jest mocno powiązany z czarną magią. Mnich buddyjski, który odprawia egzorcyzm posiada również wizerunek osoby opętanej w postaci na przykład kukły z ryżu, cukru, soli odzianej w ubranie opętanego. Kukłę skrapia się czerwonym winem, które symbolizuje krew. Taka figura rzucana jest w kierunku, z którego jak się uważa przybył demon. Inny rytuał powiązany z egzorcyzmem jest taki, że blisko domu chorego zawiesza się masz z kolorowymi wstęgami, które mają przyciągnąć złego ducha i skłonić go do wyjścia z ciała. W czasie rytuału używa się często rytualnego sztyletu, który zwie się phurba. Sztylet ma pomóc w uśmierceniu demona bądź do skłonienia go do ruchu, dzięki któremu opuści on ciało osoby opętanej. Egzorcyzm zwykle rozpoczyna się od wypowiedzenia magicznego zaklęcia. Aby pozbyć się duchów natrętnych na tacy umieszcza się małe figurki wykonane z ciasta, które posypuje się białym, a potem czarnym popiołem. Niedaleko figurek kładzie się czaszkę psa, która ma służyć za pułapkę na demona. Popiół służy do sprawdzenia, czy pojawiły się na nim ślady zwabionego ducha.

W Islamie obrzęd egzorcyzmu zwany jest ruqya. Egzorcysta zwany jest raaqi. Egzorcyzmy zazwyczaj polegają na tym, że czyta się odpowiednie sury Koranu. Egzorcyzm polega na wznoszeniu próśb do Allaha. Opętanego można uzdrowić z opętania od dżina (złego ducha), od uroku tak zwanego ,,złego oka” bądź z czarnej magii. Złe oko to choroba, którą może nosić w sobie człowiek zawistny. Polega ona na podejrzliwym patrzeniu na powodzenie innej osoby. Najczęściej muzułmanie szukają pomocy u egzorcysty ze względu na to, że uważają, że w ich kierunku zastosowano czarną magię. Czarnoksiężnik bądź czarownica (saahir) za pomocą zaklęć posyłają do osoby, którą chcą skrzywdzić złego dżina. Muzułmanie wierzą bardzo mocno w skutki działania klątwy, która może powodować na przykład rozpad małżeństwa, złe sny oraz wywoływać choroby. Najczęściej egzorcysta jest wzywany do przypadków opętania przez dżina. Według podań ludowych złe dżiny wchodzą w ciało człowieka. Tkwiąc w ciele zły duch kieruje się wprost do umysłu, skąd może atakować dowolny organ w organizmie. Według muzułmanów dżiny przebywają w miejscach niezamieszkałych przez ludzi, takich jak opuszczone budynki bądź odległe miejsca na pustyni.

Egzorcyzmy występują w większości społeczeństw na świecie. W świetle naprawdę całej masy doniesień o opętaniu przez demony ciężko uznać to zjawisko za wymysł, czy chorobę psychiczną.