Wibracja imienia

Wiele osób zastanawia się nad tym, dlaczego posiadają to, a nie inne imię czy nazwisko ? Czy to jest dziełem przypadku ? Czy dziełem przypadku są słowa i nazwy rzeczy ? Imię wypowiedziane (wibracje dźwiękowe) czy też napisane (pewien układ liter uświadamiany przez mózg za pomocą wibracji barwnych) obija w umyśle słyszącego, jak też czytającego obraz myślowy, ze wszystkimi cechami danej osobowości. Dla tego kto zna prawa i teorie wiedzy liczb - dźwięk i barwa imienia i nazwiska - otwiera dostęp do podświadomości, uczuć i struktury psychicznej odnośnej osoby. W świecie jesteśmy tym, co odbija nasze imię. A jeśli się chcemy dowiedzieć czym jesteśmy dla przyjaciół i znajomych - zwróćmy uwagę na to, jak nas nazywają, jak na nas reagują ? Jaki nasz portret noszą w mózgu ? Zmiana imienia czyni nas jakby innymi osobami, nakłada inną maskę. Dlaczego ? Zmienia bowiem barwę, zmienia rodzaj wibracji. 

Życie i forma jest wibracją. Sekundowa przerwa w wibracji powoduje odejście życie, rozpadnięcie się formy. To co nazywamy materią stałą, jest właściwie nieskończoną liczbą atomów, poruszających się z zawrotną prędkością. Wibracje na płaszczyźnie fizycznej tworzą materię, wibrację w eterze są dźwiękiem, wibracja w substancji mózgowej jest myślą. 

Każdy z nas jest jak odbiornik radiowy, jest nastawiony na określoną długość fali, która ,,słowo" nasze ma objawić światu, kryje się w dacie urodzenia. Z liczbą tą powinno harmonizować liczba imienia i nazwiska. 

Przychodzimy na świat z określonymi talentami i zdolnościami. Ogólny ich zarys znajdujemy w dacie urodzenia. Indywidualną naszą barwę odnajdujemy w liczbie imienia i nazwiska. Wraz z pierwszym oddechem zaczynają na nas oddziaływać określone wibracje, które pochłaniaja podświadomość, bardziej wrażliwą od najczulszej płyty fotograficznej. Wibracje te usiłują znaleźć wyraz w ciągu całego naszego życia. 

Patrz też : wiedza liczb

Mieszkańcy astralu

Astral napełniony jest astralnymi ciałami, pochodzącymi z jego ruchu lub z oddziaływania pierwiastków ducha i woli. 

Patrz też : astral

  1. Przede wszystkim w astralu znajdują się duchy żywiołów i przyrody, czyli tak zwane elementale. Dawnie nazywano je: gnomami, sylfami, rusałkami itp. Są to istoty wrogie człowiekowi, który pragnie ujarzmić żywioły. Mag rzeczywiście może zmusić elementale tj. siły przyrody do posłuszeństwa. Kto chce panować nad elementalami musi dowieść, że się ich nie boi i przejść przez trudne próby np. przepłynąć wzburzoną rzekę, przejść po kładce nad przepaściom itp. 
  2. Astroidee są to ludzkie myśli w astralu. Prócz myśli w astralu istnieją i ludzkie pragnienia. Te ostatnie odznaczają się nawet większą siłą niż zwykłe myśli, bo każde pragnienie stwarza istotę astralną, która dąży do urzeczywistnia siebie w materii. Wyobrazić sobie coś, to znaczy wprost stworzyć pewien obraz w astralu. 
  3. Łańcuch magiczny. Jeżeli kilku ludzi jest zjednoczonych jedną wolą, to ich myśli, pragnienia i wyobrażenia odzwierciedlają się i żyją w astralu ze szczególną siłą. Dlatego modlitwa wierzących, ożywionych jedynie pragnieniem, posiada siłe olbrzymią i może tworzyć cuda. 
  4. Na zasadzie łańcuch magicznego tworzą się tak zwane egregory tj. istoty zrodzone z zespołu myśli, połączonych jedną myślą i jedną wolą. Otrzymawszy od stowarzyszenia ludzi dostateczny zapas energii, egregora zaczyna żyć życiem własnym i oddziaływać na ludzi, którzy powołali ją do życia. Zmarli członkowie stowarzyszenia tworzą jakby część egregory i karmią ją swymi siłami psychicznymi. Dlatego żadnej idei w świecie nie można zniszczyć przemocą. Męczennicy za ideę umiacniają tylko istniejącą w astralu egregorę. Gdy człowiek z wiarą wymawia słowa lub czyni znaki, które są hasłem jakiegoś stowarzyszenia, to przywołuje je on do siebie i zyskuje pomoc egregory tego stowarzyszenia. Tym tłumaczy się cudowna siła modlitwy, a także różnych religijnych przedmiotów jak : krzyże, obrazki, medaliki itp.
  5. Larwa są to istoty astralne, które powołane zostały do życia dzięki pragnieniom człowieka. Larwa nienawiści do pewnej osoby stara się wyrządzić jej krzywdę. Wskutek tego osoby nerwowe czują się źle wobec wrogiego nastroju towarzysza. 

Robert Monroe

Robert Monroe jest autorem najbardziej znanej relacji z doświadczeń poza ciałem, jakie uzyskano od osób, które utrzymują, iż nauczyły się opuszczać swoje ciało wręcz na życzenie. Sławę przyniosły mu głównie książki np. ,,Dalekie podróże:podróże poza ciałem: ku tajemnicy przeznaczenia". 

Podczas tego rodzaju doświadczeń dana osoba w pełni zachowuje świadomość, jej umysł funkcjonuje normalnie, ona sama jednak znajduje się w innym miejscu niż jej fizyczne położenie. Monroe zaczął interesować się okultyzmem i mistycyzmem po swoim pierwszym doświadczeniu OOBE, jakie miał w 1958r. Następnie nauczył się wywoływać OOBE, wdychając opary pewnych substancji chemicznych oraz stosując autohipnozę. Symptomami jego stanu było wzmożone napięcie i zesztywnienie mięśni prowadzące do katalepsji, a także drgawki. Towarzyszyły im doznania wzrokowe przypominające widok elektrycznych iskier oraz słuchowe - delikatny wysoki dźwięk. 

Monroe w pewnym momencie uświadomił sobie, że posiada drugie ciało mające bardzo podobne właściwości do ciała fizycznego. Owo ciało miało ciężar, podlegało grawitacji, było widzialne, można go było dotknąć, było plastyczne i wydawało się połączone z ciałem fizycznym czymś w rodzaju sznura. 

Monroe twierdzi, iż potrafi wyjść poza fizyczny poziom rzeczywistości i osiągnąć odmienne stany świadomości oraz wymiary astralne, do których należy między innymi zamieszkały przez duchy zmarłych tak zwany wszechświat równoległy, gdzie jak twierdzi dane mu było spotkać swego zmarłego ojca. Utrzymuje on, że podczas pobytu w innych wymiarach był on czasami atakowany przez inne obecne tam istoty i miał trudności z powrotem do fizycznego ciała. 

Patrz też : OOBE 

 

Świat astralny

Okultyzm uznaje istnienie trzech światów: świata duchowego, świata astralnego i świata
fizycznego. Przedstawicielem pierwszego jest duch, drugiego - energia lub siła, trzeciego- materia. Materia składa się z cząsteczek pierwotnych lub atomów. Atomy żelaza można sprowadzić do tych pierwotnych atomów, a z nich otrzymać atomy złota, co będzie sztuczną przemianą metalu. W starożytności magowie i mędrcy posiadali wielkie wiadomości w tych sprawach; wiadomości te obecnie są dla nas tajemnicą. Gdy dojdziemy do pierwotnego materialnego atomu, to za nim zaczynają się jeszcze mniejsze atomy, tak zwane astralne. Astral jest także materią, lecz posiadającą bardziej duchowy
charakter. Astral przenika i otacza cały nasz świat; będąc materią eteryczną, posiada także zdolności materii zwykłej. Astral znajduje się w ciągłym ruchu kolistym jak zamknięty tok elektryczny. Jest zależny od siły odśrodkowej i dośrodkowej. Astral jest napełniony różnymi ciałami, po części świadomymi, po części zaś nieświadomymi; ciała astralne tworzą się z zespolenia cząstek astralu. Duch, aby się urzeczywistnić, tworzy sobie z astralu ciało astralne, a ciało astralne tworzy sobie z materii ciało fizyczne. Tym sposobem wszyscy ludzie, zwierzęta, rośliny, a nawet minerały, zawierają w sobie cząstkę astralną i cząstkę ducha.W człowieku znajdują się trzy główne pierwiastki, odpowiadające trzem światom: duchowy, astralny i materialny. Do pierwszego należy czysty duch i najwyższe duchowe pojęcia i popędy.Do drugiego - rozum, uczucie i pragnienie. Do trzeciego - ciała astralne i fizyczne. Inaczej można rozważać w człowieku: 1) ducha, 2) ciało astralne, tj. pośrednika między duchem i ciałem i 3) ciało fizyczne.

Ciało astralne kieruje ograniczonym życiem naszego ciała, jak oddychanie, krążenie krwi, trawienie itp. Podczas snu nasze ciało astralne czuwa i kieruje czynnościami naszego ciała fizycznego. Podczas snu, ciało astralne może wyjść z ciała materialnego i znacznie oddalić się od niego. Jednak pomiędzy dwoma ciałami zachowuje się choć słaby - stały związek. Przerwanie jego oznacza śmierć. Przy fotografowaniu pewnych osób otrzymano obok zwykłego zdjęcia, postacie niewyraźne, wyobrażające ciała astralne, które wyszły z ciała. Gdy człowiekowi odcinają rękę lub nogę, to odpowiadająca część ciała astralnego zostaję w człowieku, który wskutek tego doświadcza bólu i wrażeń w odciętym członku, jakby ten ostatni był na miejscu. 

Patrz też : OOBE

Wiedza liczba

Liczba jest podstawą istnienia Wszechświata. Jest wyznacznikiem czasu, przestrzeni, wymiarów, ruchu, formy: rządzi budową atomu i gwiazdy. Bez ściśle określonego liczbowego stosunku elektronów do protonu nie mogłaby istnieć materia fizyczna;zmiana tego stosunku zmienia rodzaj elementów chemicznych. 

Liczba elektronów, ich stosunek liczbowy stanowi różnicę między złotem i ołowiem, ogniem i wodą. Każdy widzialny przejaw energii możemy zredukować do kompleksu liczbowego;wszystkie zjawiska fizyczne wyrażone być mogą za pomocą formuły matematycznej. 

,,Jeśli to, o czym mówicie nie może być wyrażone w liczbach, wiedza wasza jest niewystarczająca" Kelwin

Potęga liczb znana była dobrze mędrcom starożytnym. Operowali nimi kapłani egipscy, kapłani Indii i Aztecy; jest ona centralną naukom Kabały. Wtajemniczeni w tajemną naukę kładli szczególny nacisk na studia nad liczbami. Badania ich wzajemnego stosunku, ich tajemnego znaczenia i przejawiania się w świecie materialnym. Studia nad znaczeniem i rolą dwójni w Szkole Taormińskiej są genezą 10 znanych antytez Pitagorasa : 

  • ograniczone i nieograniczone
  • parzyste i nieparzyste
  • jedność i mnogość
  • lewe i prawe
  • kobiece i męskie
  • spokój i ruch
  • proste i zagięte
  • światło i ciemność
  • dobro i zło 
  • kwadrat i prostokąt.

To prawo przeciwieństw było nietylko teorią studiowanom we wspólnotach pitagorejskich - stosowano je praktycznie w życiu codziennym. Połączenie przeciwieństw wytwarza harmonię nauczał Pitagoras. Za pomocą liczb wyraża się połączenie wysokich i niskich tonów oktawy. Prawo dwójni stosowali pitagoreczycy we wszystkich dziedzinach życia. 

,,wiedza liczb oraz sztuka siły woli otwiera nam podwójnie Wszechświat, będąc dwoma pierwiastkami magii" filozof z Taorminy

Filozofowi z Taorminy zawdzięczamy teoremat geometryczny. Badając go dostrzegamy, że posiada 12 części, odpowiadającym 12 znakom zodiaku i 12 ludzkim typom. 

Wiedza liczb mówi nam o istnieniu prawa, rządzącego naszym życiem i życiem Wszechświata. Ponieważ Wszechświat stanowi Jedyna Substancja o rozległej i rozmaitej skali wibracyjnej. 

,,Liczba jest istotą rzeczy" Pitagoras

 

 

Aura

Aura to rodzaj pola subtelnej (niefizycznej) energii, która otacza ciała istot żywych, a niekiedy emanuje także z nieożywionych minerałów. Aura jest niewidoczna dla oka człowieka, może być jednak postrzegana przez osoby o nadzmysłowej wrażliwości oraz obdarzone zdolnością jasnowidzenia. Ludzie posiadający ten dar opisują aurę jako kolorowe pole, w którym można czasami wyróżnić promienie, świetlne pióropusze oraz inne elementy. Takie cechy aury jak :wielkość, jasność, czy barwa świadczą o stanie emocjonalnym i fizycznym danej osoby. Jasnowidze zajmujący się uzdrawianiem twierdzą, że każda choroba objawia się najpierw zaburzeniami aury, że dopiero po kilku miesiącach, lub nawet latach, manifestuje się na płaszczyźnie somatycznej. 

Koncepcja, według której ciało człowieka oraz innych organizmów żywych spowite jest wyemanowaną z niego powłoką subtelnej energii życiowej, znana jest od dawna w wielu kulturach. Dzieła sztuki oraz świadectwa pisane dowodzą istnienia tego rodzaju wiary w starożytnych Indiach, Egipcie, Rzymie i Grecji. Wielki szesnastowieczny alchemik Paracelsus jako jeden z pierwszych ludzi Zachodu poświęcał w swoich pismach dużo miejsca owej powłoce energetycznej, zwanej przez niego ,,ognistą kulom". 

Znaczenie barw aury 

Czerwona: Biegun ujemny, z odcieniem brudnym, zadymionym – oznacza namiętność, żądze zwierzęce, temperament brutalny. Ciemny odcień równomierny – oznacza egoizm. W postaci przebłysków silniejszych lub słabszych, o nieregularnym świeceniu, ale impulsywnym, bez tła – oznacza oburzenie. Tło odpowiada podkładowi, przyczynie gniewu. Na tle ciemnoniebieskim oznacza oburzenie fanatyczne; na tle ciemnozielonym oznacza wybuch zazdrości połączonej z gniewem; na tle czerwonym -złość lub nienawiść.

Karmazynowa: Bardziej stała i mniej zależna od wzniosłości ucznia; w odcieniach od szkarłatu do jaśniejszej -wyraża miłość. Kojarzona z innymi barwami lub obok innych kolorów – wyraża tło, na którym powstała lub z czym jest związana. Podniosłość uczucia wyraża się też w szerokości aury. Im większa jest siła nastroju, tym szersza jest aura.

Brunatna: Wpadająca w kolor czerwony – oznacza chciwość, bo chciwość połączona jest z namiętnością. Barwa brunatna z odcieniem szarawym – oznacza skąpstwo egoistyczne. Barwa jasnobrunatna, wpadająca w odcień żółty – to zmysł oszczędności.

Pomarańczowa: W odcieniu cegły – to próżność. Bardziej czerwona oznacza sympatyczny rodzaj ambicji. Wchodząca w żółty odcień – to duma i zarozumiałość.

Różowa: Oznacza siłę. Tę barwę posiada prana w bliskości ciała. Różowa barwa wyraża również wzniosłą miłość, a z odcieniem fioletowym wyraża chęć poświęceń.

Żółta: Kolor intelektu. Rodzaj intelektu obrazują odcienie. Żółta z odcieniem czerwonym oznacza miłość własną; z odcieniem zielonkawym – skłonność do sofizmatów i dyplomacji. Żółta barwa wpadająca w kolor szary – oznacza zarozumiałość. Żółta barwa wpadająca w inne, brudne odcienie – oznacza chorobę umysłową. Jasne zabarwienie złocistożółte oznacza zdolności umysłowe, skłonność do wzniosłej filozofii oraz zamiłowanie do pojęć abstrakcyjnych.

Zielona: Ta barwa jest mieszaniną żółtej i błękitnej, dlatego trudno jest odróżnić te odcienie. Zielona barwa oznacza pokrewne cechy, jak tolerancyjność, pobłażliwość, poszanowanie cudzych poglądów, układność w zachowaniu się, praktyczność – ale i brak szczerości.

Ciemnozielona: Wyraża zazdrość, niezadowolenie, kaprysy, upór, fantazję, złośliwość i gniew. Bliższe dane zależą od tła, na przykład czerwonych pręgów.

Błękitna: Wyraża duchowość, a różne odcienie i szerokość aury oznaczają stopień jej nasilenia. Rozsiane w aurze kropki o różnych barwach wskazują na kierunek uduchowienia.

Niebieska: Z odcieniem ciemnoszarawym – oznacza fanatyzm. Odcień mniej ciemny wskazuje na ponure wzruszenia religijne. Odcień jaśniejszy – oznacza więcej żywości w uczuciach. Bardziej wzniosłe uczucia wiary pełnej nadziei i zaufania wyrażają się w odcieniu fioletowym (miłość bliźniego).

Fioletowa: To wiara, to siła, to miłość czysta i odpowiadający im rozwój psychiczny. Rozwój ten ma dwa bieguny: dodatni i ujemny. Dodatni zbliża się do barwy niebieskiej i oznacza uczucia religijne; ujemny przesuwa się do miłości własnej – egoizmu. Doskonałość ma zawsze bieguny wyrównane.

Szara: o jasnym odcieniu to barwa właściwa aury ciała fizycznego, czyli najniższej powłoki. Szara z odcieniem brunatnym – oznacza troskę o ciało, niepokój, strach, przerażenie. Te uczucia zarysowują się w postaci szarych pręg ze zmniejszaniem się siły świetlnej, co następuje po raptownych wyładowaniach magnetycznych. Barwa szara w ciemnym odcieniu wiąże się z chorobliwym stanem organizmu i oznacza też brak siłyżyciowej, apatię, przygnębienie, bierność.

Czarna: Pełna barwa czarna zasadniczo w aurze nie istnieje. Występuje ona chwilami w postaci czarnych odcieni jako domieszka do innych barw i oznacza zemstę, uniesienie, nienawiść.

 

 

Astrologia i reikarnacja

Słowo astrologia znaczy dosłownie badanie gwiazd ( nauka o gwiazdach). Większość ludzi zna jedynie niewielki wycinek tego, czym zajmuje się astrologia, mianowicie 12 znaków zodiaku (..pas zwierzyńcowy") i ich związki z osobowością danej osoby, oraz korzysta zapewne z przepowiedni astrologicznych. Zodiak jest pasem na niebie podzielonym na 12 części, czyli 12 znaków: Baran, Byk, Bliźnięta, Rak, Lew, Panna, Waga, Skorpion, Strzelec, Koziorożec, Wodnik i Ryby. 

Pojęcie zodiaku jest bardzo stare; sięga swoimi korzeniami do czasów pierwszych miejskich kultur starożytnej Mezopotamii. Początkowo 12 znaków nosiło nazwy wywodzące się od imion mezpotamskich bogów. Grecy nauczyli się astrologii od Babilończyków, Rzymianie zaś przejęli od Greków. 

Symbolika znaków zodiaku jest obecna w naszym codziennym życiu. Popularność horoskopów sprawia, że te starożytne symbole są nadal żywe we współczesnym społeczeństwie. Astrologia wciąż fascynuję ludzkość. Wzrost popularności astrologii jest widocznym przejawem współczesnego zainteresowania się okultyzmem. 

Wspólne koncepcje reikarnacji i karmy wyjaśniają dlaczego niektóre osoby przychodzą na świat w sprzyjającym im otoczeniu, inne zaś nie. Dla astrologów zajmujących się tą kwestią dlaczego ludzie rodzą się, mając zapisany gorzki los, inni zaś rodzą się pod szczęśliwą gwiazdą, reikarnacja i karma są bardzo przydatne do wyjaśnienia takiego stanu rzeczy. Reikarnacja może wyjaśnić także, i to, dlaczego jakaś osoba posiada te, a nie inne cechy osobowości, stanowią one spuściznę po ,,poprzednich żywotach"

Według chrześcijan astrolog dzisiejszych czasów nie widzi planet w tej samej pozycji co jego przyjaciel żyjący w 4-5 tysięcy lat temu. Promieniowanie gwiazd padające na dziecko w dniu urodzenia rzekomo ma decydować o jego losie. Na Ziemię padają głównie promienie świetlne i kosmiczne. Jednak planety nie są źródłem żadnego z nich i same z siebie nie emitują światła. źródło światła można raczej znaleść w nieruchomych gwiazdach podczas ,gdy promienie kosmiczne padają z Drogi Mlecznej. Planety jak nasza Ziemia nie wytwarzają żadnych promieni i całą teorie, że gwiazdy decydują o naszym losie powinno się uznać za bzdurę. 

 

 

 

 

 

 

Trzecie oko

Otwarcie trzeciego oka od wieków było uznawane za symbol duchowego oświecenia. Otwarcie tak zwanego ,,trzeciego oka" jest na Wschodzie powszechnie uznawanym symbolem oświecenia i zdolności paranormalnych. W tradycji mistycznej i religijnej jest ono zazwyczaj umiejscowione na środku czoła, tuż powyżej brwi. 

Jak głosi legenda nasi dalecy przodkowie naprawdę mieli pośrodku czoła jeszcze jedne oko, które pozwalało im spoglądać w głąb królestwa duchowego. To co dziś nazywamy otwarciem trzeciego oka, polega na pobudzeniu ukrytych mocy poprzez ćwiczenia. Mistycy używają trzeciego oka do obserwacji rzeczy istniejących poza światem materialnym, które nie są dostępne dla zmysłu wzroku; rzeczy dziejących się w innym miejscu i w innym czasie lub w umysłach innych osób. Otwarcie ,,trzeciego oka" wiąże się więc z posiadaniem umiejętności paranormalnych, takich jak jasnowidzenie, podróże astralne, bilokacja (przebywanie w dwóch miejscach jednocześnie) i telepatia. Kojarzone jest też z wszelkimi przeżyciami mistycznymi.  

Bezpośrednio ponad czubkiem głowy znajduje się siódmy czakram, znany pod nazwą sahasrara, który zgodnie z systemem wierzeń hinduistycznych ma powiązanie z energiami psychicznymi całego kosmosu. Jeśli naładuje się ten ośrodek energii duchowej energią powstałą przez stymulowanie szóstego czakramu, nazywanego ajna, może to rzekomo powodować wprowadzenie świadomości w stan ,,bezczasowej" ekstazy. 

 Według chrześcijan osiągnięcie 7 czakramu manifestuję się wstrząsem ,konwulsjami, zniekształceniem twarzy, sardonicznym śmiechem ,przypływem nadludzkiej mocy. Nietrudno rozpoznać w nim klasyczne symptomy zdemonizowania. Wielki przypływ energii jest częstym zjawiskiem u wschodnich i zachodnich guru ,którzy sami wyznają ,że są pod wpływem duchów ,demonów czy bogów ,a także u niezliczonej rzeszy okultystów. 

 

 

Channeling

Channeling (dosłownie kanalizowanie) to termin współczesny odpowiadającym tradycyjnemu spirytystycznemu określeniu mediumizmu. Odnosi się to do wydarzeń lub procesów, podczas których osoba zwana channelem odbiera informację pochodzące ze znajdującego się poza nią źródła psychicznego, którym najczęściej są bezcielesne duchy. 

Termin channeling został początkowo spopularyzowany w kręgach zwolenników Nev Age jako nazwa na określenie paranormalnych kontaktów z ,,braćmi z kosmosu". Chociaż podczas odbierania informacji niektóre channele zachowują pełną świadomość, większość z najbardziej znanych channeli Nowej Ery to osoby określane przez spirytystów mianem mediów transowych - takich, które tracą świadomość w momencie, gdy duch przejmuję kontrolę. Duchy twierdzą zazwyczaj, iż są wysoce zaawansowani w rozwoju bytami mentalnymi, a przekazywane przez nie informacje są naukami o charakterze metafizycznym. 

W Polsce jeśli chodzi o to zjawisko można je było dostrzec poprzez przekazy channelingowe odbierane przez kobietę związaną z ,,Projekt Cheops". 

Magia a parapsychologia

Magia to sztuka za pomocą ,której usiłujemy poznać władanie duchowym ,ludzkim i zwierzęcym światem oraz ze sferą materii nieożywionej poprzez pozazmysłowe środki z zastosowaniem mistycznych środków i ceremonii. Pozornie parapsychologia- nauka o pozazmysłowych przeżyciach wciąż uznaje coś z podwójnej natury magii. Rozróżnia ona zjawiska PSI kappa /gamma od ,,ginoskein'' oznacza ''poznać'' ,kappa od ''kinein'' oznacza ''poruszać''. Ponownie mamy tu dwa zasadnicze elementy magii poznanie i moc przez nadnaturalne środki. Już jako dziecko interesowałam się parapsychologią zastanawiałam się czy człowiek naprawdę może sam rozwinąć swe zdolności. I muszę przyznać ,że ciekawość to naprawdę pierwszy stopień do piekła... Miałam przez to masę naprawdę tragicznych przeżyć. I doszłam do jednego wniosku - człowiek nie ma żadnych mocy sam z siebie. Można oczywiście otrzymywać dary duchowe ale bardzo rzadkie są to dary od Boga. 

Wracając do parapsychologii zdolności otrzymuję się :

- dziedzicznie jeśli ktoś  w rodzinie parał się okultyzmem lub spirytyzmem to w potomku rozbudza się w nim niezwykła ciekawość dotycząca tych zjawisk może mu się wydawać ,że jego to naprawdę interesuję. Sama zauważyłam to w swojej rodzinie...Mnie również do ''tego'' rozwoju ciągnęło musiało minąć wiele lat nim to zrozumiałam dlaczego tak jest.- przez oddanie się Szatanowi. Dla wielu osób negujących istnienie Boga i w ogóle sił zła może to wydać się śmieszne. Niestety ale jak to mówią sami okultyści - przywołaj diabła a odpowie na Twoje wezwanie i ukaże się sam lub poślę demona- dzięki siłom zła można naprawdę posiąść niebezpieczne moce. Na nieszczęście w moim życiu poznałam takie osoby znali moje upodobania bo np. trzymali w ręce przedmiot ,który ja wcześniej miałam, nadludzka siła, nadludzka wiedza, OOBE. Z tego co się dowiedziałam od nich nie mają tych zdolności bez istot

- eksperymenty z okultyzmem oraz medytacją. Poprzez same myślenie o tym aby się rozwinąć można przyciągnąć do siebie ''nieodpowiednie osoby'' i wydarzenia. Zabawy z wywoływaniem duchów, msze na cmentarzu nie zawsze oczywiście ale bardzo często ma na nas negatywne skutki podczas takich sytuacji oczywiście możemy otrzymać jakąś moc ,która będzie popychać nas do dalszych zabiegów by ona wzrastała co łączy się z okultyzmem.

- przekazania okultystyczne

Dzieję się to zazwyczaj na łożu śmierci okultysty ,który za pomocą najczęściej dotyku przekazuję ''swoją moc i demony'' członkowi swojej rodziny najczęściej. To może być np. dar jasnowidzenia.