Powiedz mi jak śpisz - powiem Ci jaki jesteś

Spanie na boku 

W pozycji płodu kładą się osoby lękliwe, zamknięte w sobie i porzebujące wsparcia. Najkorzystniejsza jest pozycja półpłodowa z wyprostowaną sylwetką i lekko zgiętymi kolanami. Tak śpią ludzie zrównoważeni o dużych zdolnościach przystowawczych. 

Spanie na brzuchu

Na brzuchu przesypiają osoby mające skłonność do kontrolowania swego otoczenia, do czego są im potrzebne bliskie kontakty z ludźmi. Uporządkowanie daje im poczucie bezpieczeństwa. 

Wystawione nogi 

Nogi wystawione poza łóżko świadczą o pragnieniu zmiany, skrzyżowanie o zahamowaniach w kontaktach z innymi ludźmi, zgięte w kolanach i wysunięte do przodu o agresji. 

Ręce 

Ręce jakby obejmujące - charakterystyczne dla zakochanych, zacisnięte w pięści świadczyć mogą o skłonnościach do agresji, chwytające się części łóżka - szukanie oparcia u innych, ułożone przeciwstawnie jedna do drugiej sygnalizują wewnętrzne rozterki. 

Pozycja przyjmowana przez parę zdradza charakter łączącego ich uczucia. Najpopularniejsza jest pozycja o nazwie łyżeczki. Jeżeli z tyłu leży mężczyzna, wskazuje to na jego dominację w związku, gdy zaś kobieta - jej kierownictwo, zaangażowanie i opiekuńczość. Najbardziej intymną jest pozycja zwana uściski. Partnerzy leżą naprzeciwko siebie, każdy na innym boku, zwróceni twarzami do siebie i mają splecione nogi. Tak śpią pary, złączone głębokim uczuciem. 

 

Lunatyzm

Nazwa ,,lunatyzm" pochodzi od łacińskiego słowa Luna - Księżyc. Somnabulizm ujawnia się w księżycowe noce, zwłaszcza podczas pełni. Nie ma znaczenia, czy lunatyk widzi księżyc, wystarczy świadomość. 

W czasie lunatyzmu dochodzi do tego, że pracuje i mózg ( w fazie REM), i mięśnie (w fazie NREM). Somnabulik chodzi sztywno, z szeroko otwartymi oczami; nie czuje strachu - dlatego zdolny jest do różnych czynów, nawet bardzo niebezpiecznych, których później nie pamięta. Zachowuje się, jakby nic nie stanowiło dla niego przeszkody. Niektóre zachowania lunatyków są niegroźne: mogą oni po prostu przejść się po domu i wrócić do łóżka. Lunatycy są w stanie wyskoczyć z balkonu, czy też przejechać samochodem kilkadziesiąt kilometów. Podczas lunatykowania zdarzają się sytuacje, gdy lunatykujący podczas snu popełnia samobójstwo bądź dokonuje zbrodni. 

 

 

 

 

Carl Gustav Jung i okultyzm

Carl Jung, sławny szwajcarski psycholog (1875-1961), urodził się w Kessiwil w kantonie Turgowia w Szwajcarii. Uważany za twórcę psychologii analitycznej Jung studiował medycynę na Uniwersytecie Bazylejskim, stopień doktora uzyskał w 1902r. na Uniwersytecie Zuryskim. W latach 1907-1913 był uczniem Freuda, potem jednak zerwał z nim bliskie kontakty. Obaj zajmowali się badaniem marzeń sennych, Jung kładł jednak nacisk na ich tło erotyczne, w przeciwieństwie do Freuda, który za główne źródło nerwic uważał problemy natury seksualnej. Junga interesowały bardziej pojawiające się w snach symbole archetypowe niż to, co marzenia senne ujawniały na temat stłumionych pragnień i wypartych lęków danej osoby. 

Jung, na którego teorie duży wpływ wywarło jego chrześcijańskie wychowanie oraz zainteresowanie religijnym humanizmem, uważał, że religia jest fundamentalnym elementem procesu psychoterapeutycznego oraz życia jako takiego. Według Junga człowiek może doprowadzić treści nieświadome do świadomości w procesie indywidualizacji, czyli podróży duszy, którą nazywał Heilsweg

Po zerwaniu z Freudem Jung przeszedł okres wewnętrznych rozterek i poszukiwań podczas którego odbył podróż do własnego wnętrza, badając swój nieświadomy umysł. W tym czasie opublikował wiele swoich prac, napisanych podczas trzech wieczorów w sposób półautomatyczny i opublikowanych anonimowo. W tym samym okresie dom Junga, jak się wydawało był nawiedzony przez duchy. 

Dokonując interpretacji duchowej podróży człowieka, Jung wykorzystał elementy wschodnich filozofii oraz różnego rodzaju idee okultystyczne, w tym także alchemiczne. Jung zajmował się również zjawiskami paranormalnymi, które odegrały ważną rolę w jego życiu prywatnym. W dzieciństwie, a także później Jung miewał wizje, poza tym utrzymywał kontakty z psychicznym medium, panią S. W, która inspirowała go do zgłębiania filozoficznych aspektów okultyzmu. 

Jung wierzył w przetrwanie duszy po śmierci ciała tak, jakby dalej istniała. Według Junga sny o śmierci mają związek z podstawowymi archetypami, ich analiza zaś pozwala dojść do wniosku, że człowiek wiedzie po śmierci jakiś rodzaj egzystencji, której jakość zależy od poziomu świadomości osiągniętej za życia. Stąd życie doczesne ma bardzo duże znaczenie, podobnie jak i to, czego uda się człowiekowi dokonać na świecie, jako, że dzięki temu dana osoba może osiągnąć górny poziom wiedzy i świadomości w życiu po śmierci. 

 

Psychologia w większości  ma podłoże okultystyczno-spirytystyczne. Ludzie stawiają wyżej naukę nad religię. Nie zdają sobie sprawy, że tak naprawdę psychologie można traktować jako odłam okultystyczny i też można ją nazwać poniekąd ,,religiom" a nie wiedzą naukowom. 

 

Zjawiska parapsychiczne w snach

Każdy człowiek pamięta jakiś swój sen - zwiastun jakiś przyszłych wydarzeń. Według badaczy snów do proroczych snów od 1% do 5% marzeń sennych ( zależnie od uzdolnień człowieka). Wizje przyszłości w snach są o wiele częstsze niż na jawie i przeżywa je każdy bez wyjątku, choć niewielu zwaraca na nie uwagę. Tej szczególnej predyspozycji pomaga zapewne brak zakłóceń powodowanych przez bodźce zewnętrzne płynące z otoczenia na śpiącego, a także posługiwanie się innym sposobem myślenia niż tzw. logiczny ( irracjonalizm). Owe nocne wizje są niewyraźne, nieostre i przede wszystkim mają charakter symboliczny. W dużej części dotyczy spraw błahych. Wszystko to nie zachęca, by się nimi zajmować, tym bardziej, że z reguły zajmują się tymi ludzie nie znający się na rzeczy. Dlatego do proroczych widzeń nie przywiązujemy odpowiedniej wagi, czemu sprzyja łatwość zapominania snów. 

Telepatyczne przekazy powstają za sprawą podświadomości. Podświadomości różnych osób mających sobie to, czy tamto do powiedzenia, lecz świadomie nie czyniących tego na jawie, swobodnie się ze sobą kontaktują podczas snu. Odczuwamy to. Śni się wówczas kłótnia lub rozmowa. 

Innym zjawiskiem jest jasnowidzenie. Dotyczy odbioru informacji o osobach i zjawiskach dziejących się w teraźniejszości. Najczęściej są to odbiory spontaniczne, po których jesteśmy przekonani o prawdziwości swoich spostrzeżeń. 

Prekognicja, czyli poznanie uprzednie to odbiór informacji o faktach, które zdarzą się w przyszłości. Zależnie od tego, czy powstaje ona za sprawą podświadomości czy nadświadomości, jej wyprzedzenie czasowe waha się od kilku minut do tysiącleci. 

Sny prekognicyjne najczęściej dotyczą wydarzeń nieprzyjemnych, jak śmierć bliskiej osoby, jej choroba, czy wypadek czy katastrofa. Rzymski historyk Swetoniusz przekazuje, że w noc poprzedzającą swoją śmierć Juliusz Cezar widział siebie lecącego do nieba i witanego przez Jowisza. Jego żona, Kulpurnia, śniła tejże nocy, że trzyma w rękach zasztyletowanego męża. Po silnie przeżytym śnie amerykański pisarz, Morgan Robertson, na jego podstawie napisał opowiadanie ,,Futulity", opublikowane w 1898roku. Opisał w nim katastrofę liniowego statku o nazwie Titan o nośności 70 ton, którego uznano za niezatapialny, a zatonął w kwietniu po zderzeniu z górą lodową podczas swojego dziewiczego rejsu koło Nowej Funlandii. Skutkiem niewystarczającej ilości szalup ratunkowych zginęło 2,5 tysiąca ludzi. I naprawdę, w 1912 roku, a więc 14lat później, w wyniku napłynięcia na górę lodową w bliskości kanadyjskich brzegów, właśnie w kwietniu, podczas swego dziewiczego rejsu Titanic o nośności 66 ton zderzył się z górą lodową. Z powodu braku ilości szalup ratunkowych śmierć poniosło 2224 osoby. 

Wielki współczesny znawca marzeń sennych Carl Jung podkreślał wartość snów jako zapowiedzi czekającego go losu. Pod ich wpływem zmieniał swe plany życiowe. 

 

EKSPERYMENT DUNNE'A 

J.W Dunne to Amerykanin, który starał się rozwikłać tajemnicę snów proroczych. Wyniki swoich badań opublikował i opisał w pracy : ,,Eksperyment z czasem". Doszedł do wniosku, że sny prorocze są skutkiem nieznanej nam wielowymiarowości czasu. Liczne jego wymiary przeplatają się ze sobą, co w pewnych stanach umysłu można zarejestrować. Pozwala to poznać przyszłość. 

 

Sny o zmarłych

Sny o zmarłych sygnalizują ważne, często przykre wydarzenia. Ostrzegają, chyba, że zmarły odszedł od nas niedawno, wtedy taki sen jest wyrazem naszych o nim myśli. Sny te wiążą się ze stratami, brakiem działania i złym samopoczuciem. Nierzadko przed zaśnięciem trzymamy się kurczowo ponurych myśli i sami w sobie je wywołujemy. 

Jeśli we śnie odchodzimy od zmarłych lub nie przyjmujemy ich propozycji to oznacza to poprawę losu. I na odwrót. Długie przebywanie wśród zmarłych, a tym bardziej nie móc dostać się do żywych oznacza być może czekającą na nas poważną chorobę i psychiczne przybicie. 

Zmarły coś zabiera - strata albo śmierć. 

Zmarli są tylko obecni albo czynią, co zwykli za życia, wtedy jeśli byli przychylni kiedyś dla śpiącego - poprawa losu, gdy nieprzychylni pogorszenie sytuacji. 

Jeśli zmarły był bliską osobą i za życia uważaliśmy go za autorytet należy posłuchać jego rad. 

Zmarły staję się żywy - nowe kłopoty. Gdy ponownie umiera - nowe niebezpieczeństwo. 

Zmarły zostawia coś przydatnego - dobry dar losu, jeśli nieprzydatne - nowe kłopoty. 

Zmarli wzbudzający strach lub obrzydzenie - przykre przeżycia. Nieruchomy, jakby leżący nieboszczyk symbolizuje niebezpieczeństwo lub śmierć. Całować go, albo on nas całuję oznacza zbliżającą się chorobę. 

Samemu być zmarłym albo inni tak twierdzą - zły okres życia, niepowodzenia. 

 

Rodzaje snów

  • Sny zmory - po objedzeniu się na kolację, albo seksualne wizje erotomanów albo marzenia senne powtarzające monotonne czyności wykonywane podczas dnia. 
  • Sny symboliczne - najczęstsze spośród marzeń sennych prawdziwa ich treść kryje się pod płaszczem symboli; wymagają one tłumaczenia na język jawy. 
  • Sny prorocze - ze zjawiskami parapsychicznymi. 
  • Sny odreagowujace - odbijają przykre wydarzenia, powtarzające się przy okazji niżu psychicznego. 
  • Sny fizyczne - ich treść stanowi rezultat oddziaływania na śpiącego przez sen bodźców zewnętrznych. 
  • Sny odwrotne - zdarzają się pod długim okresie oczekiwania na spełnienie pewnych spraw, realuzują nasze życzenia, znaczą zaś odwrotnie niż jest naprawdę; o ślubie, o bogactwach, o wizytach oczekiwanych osób. 

 

 

 

 

O znaczeniu marzeń sennych

 Niegdyś snom przypisywano ogromne znaczenie, a ich interpretacje powierzano kapłanom i mędrcom. W starożytności istniał zwyczaj szukania w nich wskazówek przed podjęciem każdej ważniejszej decyzji życiowej. Z marzeń sennych wróżono o losach całych narodów. 

W marzeniach sennych odzwierciedla się nasz charakter, a zwłaszcza te jego aspekty, których normalnie nie umiemy zaobserwować. W czasie snu obserwujemy siebie, by po przebudzeniu wyciągnąć odpowiednie wnioski. Poszukiwanie samego siebie nigdy się nie kończy, podobnie jak nigdy nie osiąga się pełni zdolności człowieka do kierowania sobą. 

Sny są dla nas prawdomównym informatorem, a zarazem strażnikiem naszego dobra. Można je wykorzystać do diagnozy i terapii chorób. We śnie czerpiemy z bezmiernych zasobów pamięci i doświadczenia, o których za dnia nie wiemy. Niektóre sny podsuwają rozwiązania trudnych sytuacji życiowych. Często dopiero po latach spełniamy ich podzapowiedzi, w swej naiwności sądząc, że tamte stare marzenia senne właśnie się sprawdziły, czyli niegdyś przepowiedziały nam przyszłość. 

Warto wspomnieć o przenoszeniu się samopoczucia ze snu na jawe i odwrotnie. Po przyjemnym śnie jesteśmy w dobrym nastroju. Po przykrym zaś jesteśmy rozdrażnieni. Dobra rada dla wierzących - modlitwa przed snem i po przebudzeniu. 

 

 

 

Marzenia senne

Marzenia senne związaną są z  fazą snu, zwaną REM (Rapid Eye Movement - szybkie ruchy oczu), która następuje mniej więcej co 90 minut po zaśnięciu. Marzenia senne choć związane z fazą REM, nie muszą wcale stanowić zasadniczego jej celu - nie wiadomo dokładnie, czemu służy faza REM ani nawet same sny. Wiadomo jednak, że ze snami łączy się olbrzymi potencjał i, że niosą one przesłania z bardzo głębokiej i bardzo mądrej części nas samych. Już w starożytności ludzi fascynowała zagadka marzeń sennych. Grecy i Rzymianie stworzyli cały system interpretacji snów również tych o treści erotycznej. W średniowieczu badanie zainteresowania snami potępiano. 

Istnieję teoria, że upodobanie do snów i szukanie sensu ich wyjaśnienia dotyczyło tylko pogan. W Izraelu dużą wagę przywiązywano do snów. Sądzono, że za sprawą snów Bóg porozumiewa się z ludźmi. Talmud przypisuję Mu stwierdzenia : ,,Chociaż ukryłem Moją twarz przed Izraelem, będę się z nim porozumiewać poprzez sny" (Chag. 5b). Również snom poświęcone są strony w traktacie Berachot. ,,Nie zinterpretowany sen jest jak nieprzeczytany list". ,,Ani dobry sen ani zły sen nie spełnia się dokładnie. Zły sen jest lepszy od dobrego"(Ponieważ zły sen skłania człowieka do poszukiwania własnego serca i ukorzenia się). Skutki snu zależą od jego interpretacji. Ważne zatem, aby człowiek dobrze zapamiętał sny. Oczywiście sen interpretowano zgodnie z Torą. A więc, jeśli komuś śniła się rzeka, powinien przypomnieć sobie słowa Izajasza : ..A ja skieruję do niego pokój jak rzekę" (Iz 66,12), zanim nasunie mu się inny werset : ,,Albowiem uciemiężenie przyjdzie jak rzeka" (Iz 59,19). 

Podczas snu możemy nie tylko poznać przyszłość, ale również uzyskać wiele cennych informacji tak natury artystycznej jak i technicznej. Ponoć opera "Tristan i Izolda" Richarda Wagnera narodziła się podczas jego snu. Pomysł powstania książkowej postaci "Frankensteina" zrodził się we śnie Mary Shelley w 1818 roku. 70 lat później żona pisarza Louisa Stevensona obudziła go ze snu słysząc jego krzyki. Niestety zamiast podziękowań usłyszała od męża słowa pretensji i stwierdzenie "miałem wspaniały sen o straszydłach". Z samego rana natomiast Louis rozpoczął pisanie swego słynnego horroru "Dr Jekyll i Mr Hyde". Sto lat temu pisarz Bram Stoker kładąc się spać po obfitej kolacji spotkał we śnie przerażającego księcia-wampira Drakule co oczywiście przelał na papier.

Prorocze sny zdarzają się również naukowcom. Laureat Nagrody Nobla, duński fizyk Niels Bohr przez całe życie twierdził, że całkowicie nowego modelu atomu wodoru nie wymyślił tylko ujrzał we śnie. Fryderyk Kekule niemiecki chemik, który wiele swoich odkryć poznał we śnie, na konferencji naukowej w 1890 roku radził swoim kolegom: "Panowie, nauczcie się śnić!"

Często marzenia senne zawierają odpowiedzi na problemy, których nie można rozwiązać aktywnym i świadomym myśleniem. 

Sny o śmierci

Badania etnograficzne wskazują, że ludzie interesowali się snami o śmierci już w zamierzchłej przeszłości. W tradycjach Wschodu, w społeczeństwach, w których religie wytworzyły wiele teorii dotyczących interpretacji snów, a także wykształciły się tak niezwykłe praktyki jak joga marzeń sennych. W tradycjach religijnych Zachodu mowa jest o snach, w którym pojawiają się wysłannicy Boga, dusza opuszcza ciało i wędruję do świata podziemnego lub śniący zostaje obdarzony magicznymi mocami, czy umiejętnościami. 

Sny o śmierci pojawiają się często w wyniku silnych stresów związanych z relacjami międzyludzkimi, problemami w szkole, punktami zwrotnymi w życiu lub samym zbliżaniem się śmierci. Mogą być one rezultatem śmiertelnej choroby lub śmierci ukochanej osoby, przed i po której któryś z członków rodziny często zostaję odwiedzony we śnie przez zmarłego. Do najważniejszych prac poświęconych snom o śmierci należy zaliczyć psychologiczne prace Carla G. Junga, według którego sny o śmierci mają związek z uniwersalnymi i pierwotnym wyobrażeniom transformacji. Współpracowica Junga Marie Louise von Franz twierdzi,że sny umierających ludzi można zinterpretować jako przygotowanie świadomości do głębokiej przemiany oraz kontynuacji życia po śmierci. 

Klasyfikacją i interpretacją snów o śmierci zajmują się uczeni. Edgar Herzog stara się prześledzić związki między snami a starożytnymi mitami oraz dokonuję analizy pięciu rodzajów lub sekwencji snów o śmierci : wyparcie treści snów o śmierci, kiedy śniący nie chcę stawić czoła sytuacji śmierci; sny o zabijaniu, w których zabójca zawiera ze śmiercią pewien rodzaj porozumienia; archaiczne w formie sny o demonach śmierci, złożone z elementów mitologicznych; sny o krainie umarłych, w których archaiczne mity mają związki z miłością, prokreacją, narodzinami i ponownymi narodzinami; oraz sny o śmierci będące wyrazem procesu rozwoju, w których spotkanie ze śmiercią stanowi odbicie osobowości śniącego sprzyjające jej rozwojowi. 

Hendrik Vande Kemp wyróżnia następujące rodzaje marzeń sennych : sny telepatyczne, czyli sny członków rodzin, w których pojawia się umierająca osoba zapowiadająca im swoją śmierć; sny hipermnetyczne ( hipermnezja- nadczynność pamięci przejawiająca się w wyjątkowo silnej wyrazistości wspomnień), w których zmarły przekazuje informacje zapomniane na jawie przez śniącego; sny prorocze, w których śniący przepowiada czas własnej śmierci; sny archetypowe, w których śmierć pojawia się w formie symbolicznej; sny objawieniowe w których zmarły objawia religijne lub filozoficzne prawdy śniącemu, a ten obiecuje przekazać je dalej. 

Sny świadome

Termin ,,sen świadomy" po raz pierwszy użył holenderski pisarz Frederick Van Eeden w publikacji, która ukazała się w 1913 roku. Naukowiec określił w ten sposób stan, w którym śpiący podczas marzeń sennych zachowuję całkowitą świadomość. Podróże w świecie marzeń sennych przez naukowców są określane mianem oneironautyki. Ten rodzaj sennych ma inną naturę od snów zwykłych. Podczas normalnego cyklu nocnego marzenia senne występują okresowo w różnych odstępach, przy czym ich długość stopniowo wzrasta. Obserwator może rozpoznać moment pojawienia się marzeń sennych- sygnalizowany szybkimi, urywanymi ruchami gałek ocznych pod powiekami. Fazę snu o tych cechach nazwano : REM. 

Jawny sen dostarcza wiele niezwykłych doznań, od przygód erotycznych aż do wizji wyższych istot duchowych. Jednym z wielu oczekiwań wobec świadomego śnienia jest to, że rzuca ono nieco światła na zagadkę eksterioryzacji. Istnieją badacze, którzy głoszą, że wyjście ciała astralnego poza obręb ciała fizycznego i świadome śnienie jest w istocie tym samym zjawiskiem. 

 

 

Więcej artykułów…

  1. SEN A ŚMIERĆ