Sny o zmarłych

Sny o zmarłych sygnalizują ważne, często przykre wydarzenia. Ostrzegają, chyba, że zmarły odszedł od nas niedawno, wtedy taki sen jest wyrazem naszych o nim myśli. Sny te wiążą się ze stratami, brakiem działania i złym samopoczuciem. Nierzadko przed zaśnięciem trzymamy się kurczowo ponurych myśli i sami w sobie je wywołujemy. 

Jeśli we śnie odchodzimy od zmarłych lub nie przyjmujemy ich propozycji to oznacza to poprawę losu. I na odwrót. Długie przebywanie wśród zmarłych, a tym bardziej nie móc dostać się do żywych oznacza być może czekającą na nas poważną chorobę i psychiczne przybicie. 

Zmarły coś zabiera - strata albo śmierć. 

Zmarli są tylko obecni albo czynią, co zwykli za życia, wtedy jeśli byli przychylni kiedyś dla śpiącego - poprawa losu, gdy nieprzychylni pogorszenie sytuacji. 

Jeśli zmarły był bliską osobą i za życia uważaliśmy go za autorytet należy posłuchać jego rad. 

Zmarły staję się żywy - nowe kłopoty. Gdy ponownie umiera - nowe niebezpieczeństwo. 

Zmarły zostawia coś przydatnego - dobry dar losu, jeśli nieprzydatne - nowe kłopoty. 

Zmarli wzbudzający strach lub obrzydzenie - przykre przeżycia. Nieruchomy, jakby leżący nieboszczyk symbolizuje niebezpieczeństwo lub śmierć. Całować go, albo on nas całuję oznacza zbliżającą się chorobę. 

Samemu być zmarłym albo inni tak twierdzą - zły okres życia, niepowodzenia. 

 

Rodzaje snów

  • Sny zmory - po objedzeniu się na kolację, albo seksualne wizje erotomanów albo marzenia senne powtarzające monotonne czyności wykonywane podczas dnia. 
  • Sny symboliczne - najczęstsze spośród marzeń sennych prawdziwa ich treść kryje się pod płaszczem symboli; wymagają one tłumaczenia na język jawy. 
  • Sny prorocze - ze zjawiskami parapsychicznymi. 
  • Sny odreagowujace - odbijają przykre wydarzenia, powtarzające się przy okazji niżu psychicznego. 
  • Sny fizyczne - ich treść stanowi rezultat oddziaływania na śpiącego przez sen bodźców zewnętrznych. 
  • Sny odwrotne - zdarzają się pod długim okresie oczekiwania na spełnienie pewnych spraw, realuzują nasze życzenia, znaczą zaś odwrotnie niż jest naprawdę; o ślubie, o bogactwach, o wizytach oczekiwanych osób. 

 

 

 

 

O znaczeniu marzeń sennych

 Niegdyś snom przypisywano ogromne znaczenie, a ich interpretacje powierzano kapłanom i mędrcom. W starożytności istniał zwyczaj szukania w nich wskazówek przed podjęciem każdej ważniejszej decyzji życiowej. Z marzeń sennych wróżono o losach całych narodów. 

W marzeniach sennych odzwierciedla się nasz charakter, a zwłaszcza te jego aspekty, których normalnie nie umiemy zaobserwować. W czasie snu obserwujemy siebie, by po przebudzeniu wyciągnąć odpowiednie wnioski. Poszukiwanie samego siebie nigdy się nie kończy, podobnie jak nigdy nie osiąga się pełni zdolności człowieka do kierowania sobą. 

Sny są dla nas prawdomównym informatorem, a zarazem strażnikiem naszego dobra. Można je wykorzystać do diagnozy i terapii chorób. We śnie czerpiemy z bezmiernych zasobów pamięci i doświadczenia, o których za dnia nie wiemy. Niektóre sny podsuwają rozwiązania trudnych sytuacji życiowych. Często dopiero po latach spełniamy ich podzapowiedzi, w swej naiwności sądząc, że tamte stare marzenia senne właśnie się sprawdziły, czyli niegdyś przepowiedziały nam przyszłość. 

Warto wspomnieć o przenoszeniu się samopoczucia ze snu na jawe i odwrotnie. Po przyjemnym śnie jesteśmy w dobrym nastroju. Po przykrym zaś jesteśmy rozdrażnieni. Dobra rada dla wierzących - modlitwa przed snem i po przebudzeniu. 

 

 

 

Marzenia senne

Marzenia senne związaną są z  fazą snu, zwaną REM (Rapid Eye Movement - szybkie ruchy oczu), która następuje mniej więcej co 90 minut po zaśnięciu. Marzenia senne choć związane z fazą REM, nie muszą wcale stanowić zasadniczego jej celu - nie wiadomo dokładnie, czemu służy faza REM ani nawet same sny. Wiadomo jednak, że ze snami łączy się olbrzymi potencjał i, że niosą one przesłania z bardzo głębokiej i bardzo mądrej części nas samych. Już w starożytności ludzi fascynowała zagadka marzeń sennych. Grecy i Rzymianie stworzyli cały system interpretacji snów również tych o treści erotycznej. W średniowieczu badanie zainteresowania snami potępiano. 

Istnieję teoria, że upodobanie do snów i szukanie sensu ich wyjaśnienia dotyczyło tylko pogan. W Izraelu dużą wagę przywiązywano do snów. Sądzono, że za sprawą snów Bóg porozumiewa się z ludźmi. Talmud przypisuję Mu stwierdzenia : ,,Chociaż ukryłem Moją twarz przed Izraelem, będę się z nim porozumiewać poprzez sny" (Chag. 5b). Również snom poświęcone są strony w traktacie Berachot. ,,Nie zinterpretowany sen jest jak nieprzeczytany list". ,,Ani dobry sen ani zły sen nie spełnia się dokładnie. Zły sen jest lepszy od dobrego"(Ponieważ zły sen skłania człowieka do poszukiwania własnego serca i ukorzenia się). Skutki snu zależą od jego interpretacji. Ważne zatem, aby człowiek dobrze zapamiętał sny. Oczywiście sen interpretowano zgodnie z Torą. A więc, jeśli komuś śniła się rzeka, powinien przypomnieć sobie słowa Izajasza : ..A ja skieruję do niego pokój jak rzekę" (Iz 66,12), zanim nasunie mu się inny werset : ,,Albowiem uciemiężenie przyjdzie jak rzeka" (Iz 59,19). 

Podczas snu możemy nie tylko poznać przyszłość, ale również uzyskać wiele cennych informacji tak natury artystycznej jak i technicznej. Ponoć opera "Tristan i Izolda" Richarda Wagnera narodziła się podczas jego snu. Pomysł powstania książkowej postaci "Frankensteina" zrodził się we śnie Mary Shelley w 1818 roku. 70 lat później żona pisarza Louisa Stevensona obudziła go ze snu słysząc jego krzyki. Niestety zamiast podziękowań usłyszała od męża słowa pretensji i stwierdzenie "miałem wspaniały sen o straszydłach". Z samego rana natomiast Louis rozpoczął pisanie swego słynnego horroru "Dr Jekyll i Mr Hyde". Sto lat temu pisarz Bram Stoker kładąc się spać po obfitej kolacji spotkał we śnie przerażającego księcia-wampira Drakule co oczywiście przelał na papier.

Prorocze sny zdarzają się również naukowcom. Laureat Nagrody Nobla, duński fizyk Niels Bohr przez całe życie twierdził, że całkowicie nowego modelu atomu wodoru nie wymyślił tylko ujrzał we śnie. Fryderyk Kekule niemiecki chemik, który wiele swoich odkryć poznał we śnie, na konferencji naukowej w 1890 roku radził swoim kolegom: "Panowie, nauczcie się śnić!"

Często marzenia senne zawierają odpowiedzi na problemy, których nie można rozwiązać aktywnym i świadomym myśleniem. 

Sny o śmierci

Badania etnograficzne wskazują, że ludzie interesowali się snami o śmierci już w zamierzchłej przeszłości. W tradycjach Wschodu, w społeczeństwach, w których religie wytworzyły wiele teorii dotyczących interpretacji snów, a także wykształciły się tak niezwykłe praktyki jak joga marzeń sennych. W tradycjach religijnych Zachodu mowa jest o snach, w którym pojawiają się wysłannicy Boga, dusza opuszcza ciało i wędruję do świata podziemnego lub śniący zostaje obdarzony magicznymi mocami, czy umiejętnościami. 

Sny o śmierci pojawiają się często w wyniku silnych stresów związanych z relacjami międzyludzkimi, problemami w szkole, punktami zwrotnymi w życiu lub samym zbliżaniem się śmierci. Mogą być one rezultatem śmiertelnej choroby lub śmierci ukochanej osoby, przed i po której któryś z członków rodziny często zostaję odwiedzony we śnie przez zmarłego. Do najważniejszych prac poświęconych snom o śmierci należy zaliczyć psychologiczne prace Carla G. Junga, według którego sny o śmierci mają związek z uniwersalnymi i pierwotnym wyobrażeniom transformacji. Współpracowica Junga Marie Louise von Franz twierdzi,że sny umierających ludzi można zinterpretować jako przygotowanie świadomości do głębokiej przemiany oraz kontynuacji życia po śmierci. 

Klasyfikacją i interpretacją snów o śmierci zajmują się uczeni. Edgar Herzog stara się prześledzić związki między snami a starożytnymi mitami oraz dokonuję analizy pięciu rodzajów lub sekwencji snów o śmierci : wyparcie treści snów o śmierci, kiedy śniący nie chcę stawić czoła sytuacji śmierci; sny o zabijaniu, w których zabójca zawiera ze śmiercią pewien rodzaj porozumienia; archaiczne w formie sny o demonach śmierci, złożone z elementów mitologicznych; sny o krainie umarłych, w których archaiczne mity mają związki z miłością, prokreacją, narodzinami i ponownymi narodzinami; oraz sny o śmierci będące wyrazem procesu rozwoju, w których spotkanie ze śmiercią stanowi odbicie osobowości śniącego sprzyjające jej rozwojowi. 

Hendrik Vande Kemp wyróżnia następujące rodzaje marzeń sennych : sny telepatyczne, czyli sny członków rodzin, w których pojawia się umierająca osoba zapowiadająca im swoją śmierć; sny hipermnetyczne ( hipermnezja- nadczynność pamięci przejawiająca się w wyjątkowo silnej wyrazistości wspomnień), w których zmarły przekazuje informacje zapomniane na jawie przez śniącego; sny prorocze, w których śniący przepowiada czas własnej śmierci; sny archetypowe, w których śmierć pojawia się w formie symbolicznej; sny objawieniowe w których zmarły objawia religijne lub filozoficzne prawdy śniącemu, a ten obiecuje przekazać je dalej. 

Sny świadome

Termin ,,sen świadomy" po raz pierwszy użył holenderski pisarz Frederick Van Eeden w publikacji, która ukazała się w 1913 roku. Naukowiec określił w ten sposób stan, w którym śpiący podczas marzeń sennych zachowuję całkowitą świadomość. Podróże w świecie marzeń sennych przez naukowców są określane mianem oneironautyki. Ten rodzaj sennych ma inną naturę od snów zwykłych. Podczas normalnego cyklu nocnego marzenia senne występują okresowo w różnych odstępach, przy czym ich długość stopniowo wzrasta. Obserwator może rozpoznać moment pojawienia się marzeń sennych- sygnalizowany szybkimi, urywanymi ruchami gałek ocznych pod powiekami. Fazę snu o tych cechach nazwano : REM. 

Jawny sen dostarcza wiele niezwykłych doznań, od przygód erotycznych aż do wizji wyższych istot duchowych. Jednym z wielu oczekiwań wobec świadomego śnienia jest to, że rzuca ono nieco światła na zagadkę eksterioryzacji. Istnieją badacze, którzy głoszą, że wyjście ciała astralnego poza obręb ciała fizycznego i świadome śnienie jest w istocie tym samym zjawiskiem. 

 

 

SEN A ŚMIERĆ

Naturalny związek między snem a śmiercią był często uwypuklany w różnych kulturach i epokach. Osoba śniąca wygląda niczym martwa. Niektóre współczesne wyrażenia metaforyczne ukazują ów prastary związek ; mówi się na przykład, że : te kto śpi, jest martwy dla świata, z drugiej strony o zmarłym mówi się, że udał się na ,,wieczny odpoczynek". 

Wbrew pozorom także wewnętrzne doświadczenia związane z marzeniami sennymi ma często charakter wkraczania do innego świata. W tym odmiennym stanie, sprawiającego wrażenie bardziej duchowego świata można czasami spotkać zmarłych, a nawet otrzymać ważne informację od zmarłych przyjaciół i krewnych. Osoba śniąca tego rodzaju sny ma wrażenie, że jej dusza, przynajmniej częściowo, oddziela się od ciała, co po raz kolejny wskazuję na podobieństwa między snem a śmiercią. 

Sny towarzyszące ludziom zbliżającym się do śmierci różnią się od innych snów (tzw. zwykłych, będących często bezładnym konglomeratem wspomnień z przeżyć na jawie, czy nawet od tych, mających szczególne, sensowne znaczenie symboliczne) nie tylko stopniem ekstensywności ilościowej, lecz także - i przede wszystkim - stopniem intensywności jakościowej. Ich swoista realność, zgęszczenie tkanki substancjalnej - są tak duże, że mielibyśmy prawo uznać je raczej za wizje bądź halucynacje.
Przed wewnętrznym wzrokiem umierających przepływa gwałtowny potok wspomnień z całego życia, niejednokrotnie dawno już zapomnianych, przybierających kształt obrazów już to strasznych, już wspaniałych ale zawsze odczuwalnych jako niezwykłe i fantastyczne, nieopisane odkrywcze i szczególnie znaczące.

Znamiennym, powtarzającym się motywem są halucynacje wizualne i słuchowe: umierający widzą światło otaczające ich i zalewające pomieszczenie, w którym się znajdują, słyszą dziwną i piękną muzykę, często śnią swych nieżyjących już bliskich i słyszą głosy komunikujące im rzeczy ważne i znaczące.
Jednym z najczęściej powtarzających się tematów wizji ludzi bliskich śmierci są wspaniałe krajobrazy, w których się znajdują. Zazwyczaj są to wizje gór-przełęczy i trudnych przejść, przez które prowadzi ich droga; mórz i strumieni, przez które muszą się przeprawiać; lasów i parków, pełnych zwierząt i roślin, które towarzyszą ich wędrówce.