Paraliż senny

Informacje o atakach ze strony istot astralnych pojawiają się w relacjach osób z całego świata. Od setek lat o takich odwiedzinach mówią relacje wielu osób pochodzących z różnych kultur i regionów na całej kuli ziemskiej. Wszystko zazwyczaj dzieje się nocą, tuż zanim człowiek zapadnie w sen lub się obudzi. Przerażone ofiary zgodnie podają, że najściu towarzyszy całkowity paraliż, ucisk na klatke piersiową i podwyższone napięcie seksualne. 

Jeśli wierzyć podaniom ludowym i wynikom badań niektórych parapsychologów, istoty, z którymi mamy tu do czynienia, to złe i przywiązane do ziemi duchy - demony i czarownice, które atakują żywych ludzi podczas snu. W jednym z najbardziej rozpowszechnionych przekazów ludowych występuje wiedźma, której angielskie określenie ,,Old Hag" (,,Stara Jędza") wymyślono w kanadyjskiej Nowej Funlandii. Jej przerażająca postać często pojawia się w relacjach z nocnych najść na całym świecie. Niemcy nazywają ją ,,Mare" (skąd powstał polski termin ,,mara nocna"), Skandynawowie używają nazwy ,,Mara", a Grecy ,,Mora". 

Inną częstą odmianą wiedźmy - jest inkub demoniczny kochanek lub duch, który upodobał sobie stosunki seksualne z żywymi kobietami. Jego nazwa wymyślona została od łacińskiego słowa incubare, co znaczy ,,położyć się na kimś". Ingerencją inkuba próbuje się często wyjaśnić miażdzący ciężar na piersi i poczucie podniecenia seksualnego. Psychologowie próbując szukać wyjaśnienia tego zjawiska, skupili się na często spotykanym, a rzadko opisywanym zjawisku praliżu sennego, czyli katapleksji. 

Zjawisko znane w medycynie jako paraliż senny charakteryzuje się tym, że mamy przyspieszony rytm sera, trudności w oddychaniu i czujemy paniczny lęk. Najbardziej przerażające w paraliżu sennym jest poczucie bliskiej obecności jakieś istoty. W wielu sytuacjach obecność daje się faktycznie zauważyć ( oczy śniącego są często otwarte), przy czym może ona przybierać rozmaite formy - człowieka, zwierzęcia, demona, a nawet kosmity. 

Być może źródłem niezwykłych doznań jest inny świat, do którego bramą jest nasza podświadomość, a który dla osób go doświadczających jest równie rzeczywisty i wewnętrznie spójny. Do czasu szczegółowego zbadania i wyjaśnienia treści niesamowitych halucynacji towarzyszących paraliżowi sennemu, nasza wiedza na temat tego zjawiska pozostanie niepełna z naukowego punktu widzenia. 

Z perspektywy czarnej magii inkubizm nazywa się stosunek płciowy człowieka ze stworzoną przez siebie astralną larwą mężczyzny lub kobiety. Najczęściej ofiarami inkubizmu stają się wdowy, które tęskniąc za ukochanym mężem i wyobrażając siebie w jego objęciach, powołują do życia larwę i w upojeniu oddają się jej myśląc, że oddają się duchowi męża. Czasem inkubem i subkubem bywa nie larwa, a żywy człowiek, lecz w ciele astralnym. Bywa to podczas wyjścia człowieka z ciała materialnego w świecie astralnym.