Carl Gustav Jung i okultyzm

Carl Jung, sławny szwajcarski psycholog (1875-1961), urodził się w Kessiwil w kantonie Turgowia w Szwajcarii. Uważany za twórcę psychologii analitycznej Jung studiował medycynę na Uniwersytecie Bazylejskim, stopień doktora uzyskał w 1902r. na Uniwersytecie Zuryskim. W latach 1907-1913 był uczniem Freuda, potem jednak zerwał z nim bliskie kontakty. Obaj zajmowali się badaniem marzeń sennych, Jung kładł jednak nacisk na ich tło erotyczne, w przeciwieństwie do Freuda, który za główne źródło nerwic uważał problemy natury seksualnej. Junga interesowały bardziej pojawiające się w snach symbole archetypowe niż to, co marzenia senne ujawniały na temat stłumionych pragnień i wypartych lęków danej osoby. 

Jung, na którego teorie duży wpływ wywarło jego chrześcijańskie wychowanie oraz zainteresowanie religijnym humanizmem, uważał, że religia jest fundamentalnym elementem procesu psychoterapeutycznego oraz życia jako takiego. Według Junga człowiek może doprowadzić treści nieświadome do świadomości w procesie indywidualizacji, czyli podróży duszy, którą nazywał Heilsweg

Po zerwaniu z Freudem Jung przeszedł okres wewnętrznych rozterek i poszukiwań podczas którego odbył podróż do własnego wnętrza, badając swój nieświadomy umysł. W tym czasie opublikował wiele swoich prac, napisanych podczas trzech wieczorów w sposób półautomatyczny i opublikowanych anonimowo. W tym samym okresie dom Junga, jak się wydawało był nawiedzony przez duchy. 

Dokonując interpretacji duchowej podróży człowieka, Jung wykorzystał elementy wschodnich filozofii oraz różnego rodzaju idee okultystyczne, w tym także alchemiczne. Jung zajmował się również zjawiskami paranormalnymi, które odegrały ważną rolę w jego życiu prywatnym. W dzieciństwie, a także później Jung miewał wizje, poza tym utrzymywał kontakty z psychicznym medium, panią S. W, która inspirowała go do zgłębiania filozoficznych aspektów okultyzmu. 

Jung wierzył w przetrwanie duszy po śmierci ciała tak, jakby dalej istniała. Według Junga sny o śmierci mają związek z podstawowymi archetypami, ich analiza zaś pozwala dojść do wniosku, że człowiek wiedzie po śmierci jakiś rodzaj egzystencji, której jakość zależy od poziomu świadomości osiągniętej za życia. Stąd życie doczesne ma bardzo duże znaczenie, podobnie jak i to, czego uda się człowiekowi dokonać na świecie, jako, że dzięki temu dana osoba może osiągnąć górny poziom wiedzy i świadomości w życiu po śmierci. 

 

Psychologia w większości  ma podłoże okultystyczno-spirytystyczne. Ludzie stawiają wyżej naukę nad religię. Nie zdają sobie sprawy, że tak naprawdę psychologie można traktować jako odłam okultystyczny i też można ją nazwać poniekąd ,,religiom" a nie wiedzą naukowom.