Post

Post 

Post nie musi oznaczać zupełnego wstrzymania się od spożywania pokarmu i picia płynów. Jednak w niektórych przypadkach post trwał nawet przez dłuższy czas, ale tylko dzięki temu, że Bóg podtrzymywał go przy życiu. Tak było z Mojżeszem na górze Synaj i Jezusem na pustyni. Niektórzy ludzie pościli przez krótki czas, nie jedząc i nie pijąc, jak na przykład królowa Estera i jej rodacy w Persji oraz apostoł Paweł zaraz po nawróceniu. Ale wówczas podczas postu dopuszczalne było picie wody, aby uniknąć odwodnienia. Od jedzenia wstrzymywano się tylko w godzinach porannych, podobnie jak czynią to muzułmanie w okresie Ramadanu. 

Czytaj więcej: Post

Długowieczni

Długowieczni

Księga Rodzaju mówi, że przeciętny wiek pierwszych dziesięciu patriarchów wynosił 912 lat, jeśli nie liczyć Henocha, którego Bóg zabrał do niebaw wieku 365 lat. Czy należy te lata brać dosłownie?

Niektórzy sugerują, że lata przed potopem należy rozumieć jako księżycowe miesiące, a więc w stosunku 30:1. Nie wyjaśnia to niczego, gdyż wówczas każdy z patriarchów byłby dzieckiem, gdy płodził pierwszego syna - zwykle w wieku kilkudziesięciu lat. Pierwsi patriarchowie po potopie wciąż żyli ponad 400 lat. Wiek zmniejszał się stopniowo, aż sędziwym stawał się człowiek w wieku 70 - 80 lat. 

Czytaj więcej: Długowieczni

Jak odróżnić prawdziwego proroka od fałszywego ?

Dar proroctwa i cechy prawdziwego proroka na podstawie Biblii

Nie jest łatwo dokonać rozpoznania proroka. Istnieją jednak kryteria oceny ich prawdziwości, ale te kryteria rozróżniania trzeba stosować razem. Nie wystarczy jedno z nich, aby powiedzieć, że dany prorok jest prawdziwy. W ostatnich latach prorocy masowo pojawiają się na całym świecie. W Polsce znana bardziej jest Maria Divine Mercy (Maria Bożego Miłosierdzia). Jej przepowiednie i modlitwy można znaleźć na stronie tutaj. Warto dodać, że owa wizjonerka była ateistką i nie prezentowała zbyt bogobojnego życia.

Czytaj więcej: Jak odróżnić prawdziwego proroka od fałszywego ?

Biblia a niewolnictwo

Biblia i niewolnictwo

W Liście do Filemona apostoł Paweł sugerował, by Filemon uwolnił Onezyma, ale nie nalegał na to. W dwóch innych listach Paweł doradzał niewolnikom okazanie posłuszeństwa swym ziemskim panom. (Ef. 6,5; Kol. 3,22-25). W następnych wiekach chrześcijanie wykorzystali te dwa elementy w pismach Pawłowych, jako usprawiedliwienie niewolnictwa - choć często ignorowali nakaz Pawła, by panowie traktowali swoich niewolników w sposób sprawiedliwy i słuszny. 

Czytaj więcej: Biblia a niewolnictwo

Kopalnie króla Salomona

Kopalnie króla Salomona

Król Salomon rozpoczął panowanie około 970 roku p.n.e. Po ojcu Dawidzie odziedziczył silne państwo, które za ich życia stanęło u szczytu potęgi, korzystając z chwilowej słabości Asyrii i Egiptu. Izraelici kontrolowali ważny teren, przez który przechodziły główne szlaki handlowej starożytności. Złoto, srebro i drogie kamienie napływały tu strumieniami z wysp Morza Śródziemnego, Anatolii, Babilonu i tajemniczej krainy Ofir. 

Z samego tylko Ofiru, król Dawid pod koniec swojego panowania sprowadził na budowę świątyni 3000 talentów złota. 3000 talentów to około 114 ton złota. Salomon odziedziczył to wszystko po ojcu. Jemu także przywieziono z Ofir 420 talentów złota, to jest około 16 ton złota. 

Czytaj więcej: Kopalnie króla Salomona

Potwierdzenie Biblii

Potwierdzenie Biblii

Archeologia potwierdziła Biblię, w wielu punktach kwestionowanych kiedyś przez uczonych. Na przykład Biblia wymienia lud zwany Hetytami, choć nazwa ta nie występowała nigdzie poza tą księgą. Pismo Święte stwierdza też, że Baltazar był ostatnim królem Babilonu (za czasów Daniela), choć zapisy historyczne mówiły, że władzę sprawował wówczas syn Baltazara, Nabonid. Niektórzy krytycy kwestionowali nawet istnienie króla Dawida sugerując, że była to postać legendarna - jak król Artur. 

Pozostałości po cywilizacji Hetytów zaczeły pojawiać się około 1900 r. Jedna ze znalezionych inskrypcji wykazała, że przez pewien okres Nabonid i Baltazar panowali razem. A w 1933 r. na terenie dzisiejszego Izraela odkryto wczesny napis ze zwrotami: ,,dom Dawida" i ,,król Izraela". 

W 1990 r. izraelscy pracownicy parku w Jerozolimie znaleźli wcześniej nieznaną jaskinię, a w niej bogato zdobioną skrzynię grzebalną (ossuarium). W wapiennym grobie z I w. po Chr. wyryte było imię Kajfasza, arcykapłana, który sądził Jezusa. Skrzynię znaleziono wraz z jedenastoma innymi, jedna z nich zawierała monetę datowaną na dzisięć lat po ukrzyżowaniu. Wielu archeologów uważa, że jaskinia to prawdopodobnie rodzinny grobowiec Kajfasza. 

Na dnie jeziora Galilejskiego znaleziono zagrzebaną w mule łódź rybacką z czasów Jezusa. Mogła ona pomieścić około piętnastu ludzi, byłaby więc wystarczająco duża dla Jezusa i Jego dwunastu apostołów, kiedy żeglowali po jeziorze w burzliwą noc. 

Na różnych przedmiotach odczytano imiona: Poncjusza Piłata, apostoła Pawła i Barucha, pomocnika Jeremiasza. Znaleziska te pochodzą z ich czasów. 

Arka Przymierza

Arka Przymierza 

Słowo ''arka'' pochodzi od łacińskiego arca, które oznacza ''skrzynię''. Arka Przymierza skonstruowana została z drzewa akacjowego, które było jednym z najliczniejszych gatunków drzew rosnących na Pustyni Synajskiej. Akacja jest twardym drzewem, że Septuaginta (przekład ST na język grecki) używa tu słowa ,,niezniszczalne" lub ,,niepróchniejące" drzewo. Dodatkowe zabezpieczenie Arki stanowiła pokrywająca ją warstwa złota. 

Nad Arką umieszono postacie dwóch cherubinów wykonanych z jednego kawałka złota. Rozciągnięte skrzydła aniołów stykały się u góry oraz na dole, tworząc coś w rodzaju tronu. Między aniołami ukazywała się chwała Boża zwana Szekinią, stamtąd też głos Boży przemawiał do Mojżesza (Lb.7:89).

Szczerozłote wieko Arki nazywano ,,ubłagalnią", gdyż symbolizowała Boże miłosierdzie, które okrywa Bożą sprawiedliwość reprezentowaną przez Dziesięć Przykazań ukrytych w jej wnętrzu. Kamienne tablice były świadectwem przymierza zawartego przez Izraelitów z Bogiem, dlatego Arkę nazywano ,,Skrzynią Przymierza".

Świątynia izraelska dzieliła się na trzy części: dziedziniec na który wstęp mieli nienawróceni poganie, Miejsce Święte, gdzie wchodzić mogli kapłani, oraz Miejsce Najświętsze, w którego centrum stała Arka Przymierza, gdzie raz do roku wchodził arcykapłan. 

Arka znikneła z kart historii przed upadkiem Jerozolimy w 586 roku p.n.e. Wielu przypuszcza, że dostała się w ręce Babilończyków, którzy zabrali cały jej sprzęt, jaki zostali w świątyni. 

Biblia opisuje okoliczności ich najazdu w kilku miejscach (2Krl.25; Dn.5; 2Krn.36). Znajdujemy w niej dokładny spis zagrabionych przez Babilończyków sprzętów. Brakuje w nim jednak Ołtarza i Arki Przymierza. 

Wiele wskazuje, że ołtarz i Skrzynia Przymierza zostały ukryte, zanim Babilończycy zdobyli Jerozolimę. Brak informacji o uprowadzeniu Arki i jej nieobecność wśród sprzętów dowodzi, że nie było jej wówczas w świątyni. 

Niemal całkowite milczenie źródeł w sprawie jej ukrycie może być wynikiem, że wiedzieli o tym tylko nieliczni kapłani. Istnieje wierzenie, że gdy czas dany mieszkańcom ziemi dobiegnie końca, ludzie ujrzą Dziesięć Przykazań, które zawierała Skrzynia Przymierzam aby mogli zobaczyć swe odstępstwo od nich i zostać na ich podstawie osądzonymi. 

Patrz też: potop w poszukiwaniu zaginionej arki

Ciekawostki o Biblii

Ciekawostki o Biblii

  • Przeczytanie całej Biblii na głos może zająć osobie czytającej w przeciętnym tempie około 100 godzin
  • Słowo ,,Biblia" nie występuje w samej Biblii. Pochodzi od greckiego wyrazu biblios, a to z kolei od fenickiego miasta - Biblios - ważnego źródła zwojów papirusu, na których zapisywano teksty. Z czasem słowo to zaczęło oznaczać po prostu księgę. ,,Biblia" zatem to po prostu ,,księgi".
  • Zwyczaj używania Biblii do składania przysięgi w sądzie czy przy obejmowaniu urzędu politycznego pochodzi ze starożytnej żydowskiej praktyki składania obietnicy i wypowiadania przy tym słów: ,,Bóg będzie świadkiem między mną a Tobą (Rdz 31.50). W okresie średniowiecza chrześcijanie przysięgali, dotykając krzyża, Biblii albo świętych relikwii. 
  • Najstarszy ocalały tekst księgi biblijnej pochodzi z fragmentu zwoju z nad Morza Martwego, znalezionego w Izraelu. Jest to urywek z Księgi Samuela ze Starego Testamentu, napisany ok. 225 r. przed Chr. Błogosławieństwo kapłańskie z Księgi Liczb znaleziono na srebrnej blaszce w Jerozozolimie. 
  • Najstarszy ocalały tekst Nowego Testamentu to fragment Ewangelii według św. Jana. Został napisany ok. 125 r. po Chr. - przypuszczalnie tylko trzydzieści lat po oryginale - i zawiera urywek z wersetu J. 18,31-33, z pytaniem Piłata do Jezusa: Czy Ty jesteś królem żydowskim?
  • Biblia była tłumaczona i wydawana częściej niż jakakolwiek inna książka w historii.
  • Słowo ,,Bóg" pojawia się we wszystkich księgach Biblii oprócz hebrajskiej wersji Księgi Estery i Pieśni nad Pieśniami. Na tej podstawie niektórzy wyłączali te księgi z kanonu Pisma Świętego.
  • Człowiekiem najczęściej wymienianym w Biblii jest Dawid, którego imię występuje 1118 razy.
  • Najdłużej żyjącym człowiekiem miał być Metuszelach (Matuzalem), który umarł w wieku dziewięciuset szęśdziesięciu dziewięciu lat. (Rdz 5,27)
  • Nadłuższe imię to Maher-Szalal-Chasz-Baz (Iz 8,1). Oznacza ,,Rychły-Łup-Bliska-Zdobycz". Prorok Izaajasz nadał to symboliczne imię swemu synowi, by ostrzec króla, że jeśli Żydzi zawrą przymierze z imperium asyryjskim. Asyryjczycy szybko najadą ich kraj i zagarną wszystko, czego chcą. 

 

Dowody rzetelności Biblii

Dowody rzetelności Biblii

Większość archeologów, którzy kopią w ruinach starożytnych miast biblijnych, nie ma na celu udowadniania prawdziwości Biblii. Argumentują, że zapisy historyczne nie mogą dowodzić najważniejszych nauk Biblii, takich jak istnienie Boga. Archeolodzy poszukują jedynie wskazówek co do tego, jak wyglądało życie w czasach biblijnych. Czasem jednak trafiają na dowód, który wspiera historię Starego Testamentu, taką, jak przytacza ją Biblia. 

Czytaj więcej: Dowody rzetelności Biblii

Celibat

Kogo obowiązuje celibat 

Apostołowie mieli żony. Wiemy, że Piotr był żonaty, gdyż Pan Jezus uzdrowił jego teściową. O żonie Piotra (Kefasa) wspominał apostoł Paweł pisząc: ,,Czy nie wolno nam zabierać z sobą żony chrześcijanki, jak czynią pozostali apostołowie i bracia Pańscy, i Kefas" (I Kor.9:5). Obowiązkowy celibat był obcy praktyce kościoła apostolskiego. Przykładne małżeństwo i dobrze wychowane dzieci były w pierwszych wiekach chrześcijaństwa warunkiem, aby pełnić funkcję duszpasterza. Apostoł Paweł napisał: ,,Kto o biskupstwo się ubiega, pięknej pracy pragnie. Biskup zaś ma być nienaganny, mąż jednej żony..który by własnym domem dobrze zarządzał, dzieci trzymał w posłuszeństwie i wszelkiej uczciwości." (I Tym. 3:14).

Czytaj więcej: Celibat