Objawienia w Medjugorie

Był 24 czerwca 1981 r. Kilkoro dzieci z małej miejscowości w Bośni i Hercegowinie stwierdziło, że wieczorem u podnóża góry Crnica zwanego Podbrdo widziało Matkę Bożą. I tak do tej pory szóstka, dorosłych już, ludzi utrzymuje, że spotyka się i rozmawia z Maryją. Połowa z nich ma widzenia codziennie, pozostała trójka raz na jakiś czas, jednak zawsze w miejscach, w których przebywają. 

Pierwsze objawienia miały miejsce w 1981 r. Do tej pory się nie skończyły - dlatego też Kościół wstrzymuję się przed wydaniem oficjalnego oświadczenia w sprawie tych orędzi. Na razie ta miejscowość jest tylko miejscem prywatnych pielgrzymek. 

Po raz pierwszy w historii Kościoła fenomen ekstazy został poddany nowoczesnym badaniom eksperymentalnym. Wizjonerzy z Medjogie zostali podłączeni do elektrokardiografu i elektrookularografu Dzieci po konsultacji z ,,Panią" pozwoliły się podłączyć do najrozmaitszych instrumentów pomiarowych. Wyniki badań były następujące :

1 Brak oznak indywidualnej lub zbiorowej halucynacji

2 Brak oznak indywidualnej lub zbiorowej histerii

3 Brak objawów jakiejkolwiek neurozy lub psychozy

W podsumowaniu medycy uznali, że nie są w stanie wyjaśnić dwóch zjawisk : po pierwsze : dlaczego w czasie ekstazy wargi i kratanie dzieci zachowują się jak podczas normalnej mowy, a nie wydają żadnego dźwięku, po drugie w jaki sposób wszystkim sześciorgu dzieci- udaję się gałkami ocznymi poruszać dokładnie w taki sam sposób. 

 Podczas wizji niezwykłe było to, że gdy jedno przestało mówić, prawie natychmiast w ułamku sekundy, zaczynało drugie. 

Wielu zastanawia się czy owe objawienia to przesłanie od Boga, czy od Szatana ?

Trwają starania, aby Królowę Niebios obwołać ,,Współodkupicielką", choć Słowo Boże mówi, że z wyjątkiem Jezusa Chrystusa ,,nie ma żadnego innego imienia pod niebiem, danego ludziom,  przez które moglibyśby być zbawieni" ( Dz. 4:12) 

Dogmatu, który zrównałby Królową Niebios z Chrystusem domaga się zjawa przybierająca postać Marii podczas objawień w Amsterdamie. Zapowiedziała, że ,,uwieńczy ten dogmat maryjny" nalegając, aby teolodzy uhonorowali jej życzenie. 

Oto przykładowe przekazy objawień w Medjugorie : 

,,Drogie dzieci. Pragnę, abyście byli odzwierciedleniem Jezusa, który oświeca ten niewierzący świat kroczący w ciemności. Pragnę, abyście byli światłem dla wszystkich i świadczyli o świetle. Drogie dzieci, jesteście wezwani do ciemności, jesteście wezwane do światła. Żyjecie światłem, Dziękuję wam za odpowiedź na moje wezwanie”

„Drogie dzieci! Módlcie się w tym czasie łaski i proście o orędownictwo wszystkich świętych, którzy są już świetle. Niech będą dla was przykładem i codzienną motywacją na drodze waszego nawrócenia. Dziatki, bądźcie świadomi, że wasze życie jest krótkie i przemijające. Dlatego pragnijcie wieczności i przygotujecie wasze serca poprzez modlitwę. Jestem z wami i oręduję przed moim Synem za każdym z was, szczególnie za tymi, którzy ofiarowali się mnie i mojemu Synowi. Dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie. ”

„Drogie dzieci, Z macierzyńską miłością proszę was, abyście się wzajemnie miłowali. Niech w waszych sercach, ponad wszystko co ziemskie, na pierwszym miejscu trwa miłość do Ojca Niebieskiego i bliźniego swego, czego od samego początku pragnął mój Syn. Drogie moje dzieci, czyż nie rozpoznajecie znaków czasu? Czyż nie rozpoznajecie, że wszystko co się wokół was dzieje, wszystko co się wydarza, jest wynikiem braku miłości ?!! Pojmijcie, że ratunek jest w prawdziwych wartościach. Przyjmijcie moc Ojca Niebieskiego. Miłujcie Go i szanujcie. Kroczcie śladami mojego Syna. Wy, drogie dzieci, moi drodzy apostołowie, wy zawsze wciąż od nowa gromadzicie się wokół mnie, gdyż jesteście spragnieni. Pragniecie pokoju, miłości i szczęścia. Napijcie się z moich dłoni. Moje ręce dają wam mojego Syna, który jest źródłem wody żywej. On ożywi waszą wiarę i oczyści wasze serca, bowiem mój Syn kocha czyste serca, a czyste serca kochają mojego Syna. Takich serc od was żądam. Moje dzieci, mój Syn powiedział, że jestem Matką całego świata. Was, którzy mnie za taką uznajecie, proszę, abyście swoim życiem, modlitwą i ofiarą pomogli mi, aby wszystkie moje dzieci uznały mnie za Matkę, bym mogła poprowadzić je do źródła wody żywej. Dziękuję wam! Drogie dzieci, kiedy wasi pasterze swoimi błogosławionymi rękami udzielają wam ciała mojego Syna, zawsze dziękujcie mojemu Synowi za ofiarę i za pasterzy, których On wciąż od nowa wam daje. ”


„Drogie dzieci! Przynoszę wam Króla Pokoju, by On dał wam swój pokój. Dziatki módlcie się, módlcie się, módlcie się, módlcie się. Owoc modlitwy będzie widoczny na twarzach ludzi, którzy zdecydowali się na Boga i Jego Królestwo. Ja z moim Synem Jezusem błogosławię was wszystkich błogosławieństwem pokoju. Dziękuję wam, że opowiedzieliście na moje wezwanie. ”

 

 

 

Zobacz też : Królowa Niebios

 

Dusza śmiertelna

 

 

W Biblii słowo dusza zostało użyte około 1600 razy i ani razu nie zastosowano go w kontekście ,,nieśmiertelna dusza". Słowo śmiertelny oznacza poddany śmierci. Słowo nieśmiertelny oznacza niepoddany śmierci. 

W Biblii wyraźnie stwierdzono: ,,Dusza, która grzeszy, ta umrze" (Ezech 18, 4). Jezus stwierdził, że zarówno ciało, jak  i dusza mogą zostać zniszczone w piekle (Mat 10, 28). Nieśmiertelność jest atrybutem boskości. Tylko Bóg jest w naturalny sposób nieśmiertelny  (I Tym 6, 15-16). Pierwsze kłamstwo Szatana w ogrodzie Eden dotyczyło śmierci. Szatan stwierdził, że skutkiem nieposłuszeństwa nie była śmierć, lecz życie. Powiedział : ,,Napewno nie umrzecie" ( I Mojż 3,4). 

W Słowie Bożym czytamy, że ,,zapłatą za grzech jest śmierć" (Rzym 6,23). Śmierć jest ,,nieobecnością życia". Grzech nie powoduje wiecznego życia w piekle, ale całkowite, zupełne wygnanie sprzed oblicza Bożego przez unicestwienie. Słowo Boże jest jasne - człowiek jest śmiertelny ( Job 4, 17). Czekamy na nieśmiertelność (Rzym 2, 7). Sprawiedliwi otrzymają nieśmiertelność jako dar od Pana w czasie Jego Powtórnego Przyjścia ( I Kor 15, 51-54). Grzesznicy, także otrzymają swoją nagrodę. ,,Gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć" (Jak 1,15). Wybór zatem jest pomiędzy wieczny życiem i wieczną śmiercią. 

Większość religii światowych przyjmuję koncepcję nieśmiertelności duszy. 

Kościół katolicki uczy, że dusza jest niematerialną częścią ludzkiej osoby, źródłem jej świadomości, rozumu i wolnej woli. Ze swej natury skierowana jest ona ku ciału. Jest ona niezłożona i nieśmiertelna. Po odłączeniu od ciała z chwilą śmierci nie ginie, ale nie ma już pełnej doskonałości (bez ciała jest substancją niekompletną), którą odzyska dopiero po ponownym połączeniu się z ciałem i zmartwychwstaniu na Sądzie Ostatecznym. Na czym kościół powszechny buduję swoje teorie ? Na wizjach swoich udręczonych świętych ? W Biblii o nieśmiertelności nie ma wzmianki...

Nieznajomość Pisma Świętego ,,otwiera furtkę" dla ideologii spiryrytystycznych. Ludzie próbują nawiązać kontakt z tamtym światem, z bliskimi, którzy odeszli. Wierzą w to, że ich najbliźsi wiodą całkiem inne życie, gdzieś w niebiańskim świecie. Prawda jest taka, że takie życie będziemy wieść dopiero po powtórnym przyjściu Jezusa i sądzie ostatecznym.

Warto zastanowić się nad tym, że skoro Pan Jezus wprost nie nauczał o nieśmiertelności to jakie kościoły i religie głoszą sprzeczne poglądy i czy ich przesłania pochodzą od Boga, czy od jego przeciwnika i oskarżyciela Szatana ? 

W filmie poniżej dokonano błędnego rozumowania. Energia jaką mamy w sobie pochodzi od Boga. Zwana jest w Biblii tchnieniem życia. 

 

  • 1 Mojż 2,7 Ciało wraz z tchnieniem życia, to żywa istota, czyli dusza żyjąca. Ciało składa się z pierwiastków występujących w przyrodzie. 
  • ,,Tchnienie życia" albo ,,oddech życia" - to życiodajna energia utożsamiana z oddechem - Job 27,3
  • Ciało, tchnienie życia, a także śmierć są udziałem ludzi oraz zwierząt (Kazn. 3,19-20). 

 

 

 

 

 

 

 

 

Historie z aniołami

Anioły są istotami duchowymi spełniającymi rolę pośredników między Bogiem a ludźmi. Anioły często przedstawia się jako posłańców zanoszącym śmiertelnikom wieści od Boga. Anioł stróż nie ma zapewnić nam życia wolnego od nieprzyjemności lecz chronić przed duchowymi niebezpieczeństwami. Kiedy Jezus modlił się do Swojego Ojca, by zachował go od cierpienia na krzyżu, Bóg odpowiedział zsyłając anioła, by wzmocnił Zbawiciela( Ewangelia Łukasza 22:42-43). Święci aniołowie pilnie analizują plan Boży dla naszej planety; obserwują nas z wielkim zainteresowaniem. ,,Nawet aniołowie" pisał apostoł Piotr - ,,pragną wejrzeć w te sprawy"

,,Słychać szum skrzydeł, to aniołowie. Umilkła pieśń serafa, nastała cisza. Nikt napewno tego ci nie powie, ale może sam Bóg był tutaj dzisiaj" Timothy Crosby 

 

Historia 1 

Connie miała przyjąć chrzest. Jej mąż alkoholik oraz jej dzieci starali się ją odciągnąć od Boga. Domowe problemy przytłaczały ją coraz bardziej. Pewnego wieczora Connie postanowiła się zdrzemnąć, gdy nagle się zbudziła. W rogu sypialni ujrzała najpiękniejsze stworzenie, jakie kiedykolwiek widziała. Wyglądało, że był to anioł. Anioł był potężnego wzrostu. Skrzydła sprawiały wrażenie pokryte piórami, niczym skrzydła ptaka. Connie była szczęśliwa, że Bóg dał jej tą możliwość zobaczenia Bożego posłańca. Jej wiara dzięki temu jeszcze bardziej się wzmocniła. 

Historia 2 

W 1957 roku Skye H. leżała w szpitalu Paradise Valley w San Diego. Słyszała jak jej rodzina oraz bliscy modlą się o polepszenie jej stanu zdrowia. Nagle poczuła, że powinna otworzyć oczy. Przy skraju jej łóżka stał przemiły mężczyzna w białej szacie. Powiedział jej żeby się nie martwiła, bo Jezus wysłuchał modlitwy i posłał go by ten ją uzdrowił. 

Historia 3

Oto fragment pewnego listu :,, Zachorowałem i nie mogłem pracować. Nie miałem nic do jedzenia. Byłem bez pieniędzy i wstydziłem się prosić innych o pomoc. Pewnego dnia zostałem sam, a drzwi na korytarz, przy których stało moje łóżko, były otwarte. Nagle jakiś mężczyzna wszedł do mojego pokoju ze skrzynką pełną jedzenia. Mężczyzna nic nie powiedział, nawet nie spojrzał na mnie, tylko postawił skrzynkę z jedzeniem/ Wychodząc też nie spojrzał w moją stronę, ale gdy był już przy drzwiach, powiedziałem : Dziękuje Ci, ale powiedz kim jesteś. Odwrócił się i uśmiechnął. Powiedział do mnie, że jest aniołem bożym. Wyskoczyłem z łóżka, ale już go nie było. Mężczyzna zniknął w mgnieniu oka". 

 

 

Liczby w Biblii

  • 1 - Zastosowanie przede wszystkim do Boga. Określenie, że jest jeden Bóg ,,Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest" (Ef. 4,5)
  • 2 - Symbolizuję dopełnienie, lub obfitość (ukarane w dwójnasób) nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w
    dwójnasób za wszystkie swoje grzechy (Iz 40,2), dwie Tablice Mojżeszowe
  • 3 - Dostojność i pełnia. Używana także przy powtórzeniach jako podkreślenie danego określenia.Trójca Święta (por. Mt 28.19) Trzy cnoty kardynalne (por 1 Kor 13,3) ** Nie ufajcie słowomkłamliwym głoszącym: Świątynia Pańska, Świątynia Pańska,
    Świątynia Pańska (Jr 7,4)
  • 4 - Jako liczba używana do określeń pór roku, stronświata - liczba świata materii, liczba ludzka. 4 Ewangelie, 4 rzeki w Edenie
  • 5 - Liczba palców jednej ręki mogąca oznaczać garść lub ,,kilka". 5 ksiąg Mojżesza, 5 panien roztropnych i nieroztropnych
  • 6 - Liczba niedoskonałości i braku pełni.
  • 7 - Symbolizuje doskonałość i świętość. 7 dni pełnego stworzenia świata, 7 niebios zamieszanych przez anielskie hierarchie
  • 8 - Liczba ta oznacza porządek, prawo, stosowanie zasad, 8 błogosławieństw (Mt 5, 3-10), W Izraelu połóg trwał 8 dni (potem następowało oczyzczenie)
  • 9 - Jako 3x3 pełnia boskości i świętości. 9 chórów anielskich, 9 owoców Ducha Świętego (Gal. 5,22)
  • 10 - Liczba systemu liczenia. Z tego powodu dotyczyła wyliczeń w których zawierała się większa pełnia treści niż w 5. 10 przykazań, 10 plag egipskich
  • 11 - Liczba oznaczająca nieporządek, zaburzenie pełni, lub niepotrzebne przepełnienie. 11 apostołów było po zdradzie Judasza11
  • 12 - Pełnia i doskonałość. 12 = 3 x 4 czyli liczba boska razy liczba ludzka. 12 pokoleń Izraela (ludu starego przymierza), 12 apostołów (posłańców nowego przymierza)
  • 13 - liczba szatana, przeciwstawienia się Bogu. Każde z imion szatana przedstawionych literowo jest podzielne przez 13, 13 razy Izrael buntował się przeciwko Bogu idąc przez pustynię
  • 14 - Jest to liczba dobroci i miłosierdzia. Mateusz w ewangelii przedstawia listę 3 razy po 14 pokoleń od
    Abrahama do Jezusa, 14 pomocników w potrzebie
  • 17 - liczba ta występuję w Biblii dokładnie 17 razy. 17 różnic między Starym i Nowym przymierzem (Hbr 12), 17 rzeczy które nie mogą nas odłączyć od Miłości Bożej (Rz 8.35-39)
  • 18 - Niewola, również jako symbol szatana 6+6+6, 18 lat zły duch trapił kobietę którą Jezus wyzwolił, 18 lat Izreael był w niewoli (księga sędziów)
  • 23 - liczba ta oznacza śmierć 
  • 24 - liczba ta symbolizuje kapłaństwo, 24 starców dookoła tronu Boga
  • 40 - liczba ta oznacza nieokreślony bardzo długi okres czasu, 40 dni potopu (Rdz 7,17), 40 lat wędrówki Izraela do Ziemi Obiecanej
  • 50 - liczba oznacza radość, której źródłem jest Bóg. 50 dni od zmartwychwstania do Zesłania Ducha Świętego
  • 70 - liczba radości i pełni. 70 narodów
  • 666 - liczba ta oznacza pełnię niedoskonałości. Liczba Bestii w Apokalipsie.

Królowa Niebios

Matka Boska w chrześcijaństwie (zwłaszcza w katolicyzmie) symbolizująca bóstwo żeńskie stanowi, przeciwwagę i uzupełnienie świata boskiego, który przedstawia się ludowi w postaci męskiej. W wielu innych religiach pseudo chrześcijańskich lud oddaje kult religijny boginiom uosobionym w jakichś niewiastach, zwłaszcza kobiecie-matce z dzieckiem na ręku, tak lub katolicki w osobie Marii czci czułość i tkliwość dobrej matki. Kult ten występuję w religiach Dalekiego i Bliskiego Wschodu. 

W starożytności Królową Niebios czczono pod różnymi imionami (Asztare,Artemida,Izyda,Isztar,Diana,Efeska). Kiedy chrześcijaństwo stało się religią państwową ,poganie zaczęli masowo wchodzić do kościoła wnosząc ze sobą swoje przekonania. Wśród nich kult Królowej Niebios ,który ci nie w pełni nawróceni ludzie, przenieśli na Marie matkę Jezusa. Stary Testament oraz liczne wykopaliska z terenu Bliskiego Wschodu dowodzą ponad wszelką wątpliwość ,że kult Królowej Niebios istniał na wiele wieków przed narodzinami Marii. Już w czasach proroka Jeremiasza ,a więc w VI wieku przed narodzinami Jezusa. Królową Niebios uznano w średniowieczu za pośredniczkę między Bogiem a ludźmi. 

objawieniamaryjne

Polecam obejrzeć dwa filmy na temat kultu i wyrobić sobie własną opinię : 

objawienia maryjne okiem katolików : 

 

objawienia maryjne postrzegane przez protestantów : 

 

Anioły

1. Kim są aniołowie Boży? Sługami Boga, wypełniającymi Boże rozkazy. Są oni służebnymi duchami i posłańcami Samego Boga (Heb 1,7.14).

Jako stworzenia są aniołowie istotami nieskończenie niższymi od Boga i całkowicie od Niego zależnymi w istnieniu i możliwości działania. Podobnie jak wszystkie inne byty stworzone, są nieustannie zachowywani przez Boga w istnieniu czyli jak gdyby nieustannie stwarzani, zgodnie z teologiczną zasadą: conservatio est continua creatio.

Będąc istotami duchowymi stworzonymi na obraz Boży i obdarzonymi rozumem i wolą mają aniołowie godność osobową. Nie są jakąś personifikacją przymiotów Bożych czy sił natury, lecz jako osoby mogą decydować świadomie i w sposób wolny o swoim losie. Tę godność zachowali także aniołowie upadli.

Jako byty niematerialne aniołowie są niezależni od czasu i przestrzeni, istnieją poza naszym czasem i przestrzenią. Mogą w nie jednak ingerować. Angelologia twierdzi, że anioł jest tam, gdzie działa, tzn., że tam gdzie używa swojej siły wobec świata ludzkiego i materialnego, tam jest obecny.

Aniołowie nie mogą równocześnie być wszędzie, to jest przymiot samego Boga. Mogą jednak przenosić swoją działalność w przestrzeni w mgnieniu oka.


2. Co Biblia pisze o liczbie aniołów?

Pismo św. mówi w różnych miejscach o wielkiej liczbie aniołów. Pierwsza Księga Królewska mówi: „Ujrzałem Jahwe siedzącego na swoim tronie, a stały przy Nim po Jego prawej i lewej stronie wszystkie zastępy niebieskie” (22,19). W Księdze Daniela czytamy: „Tysiące tysięcy służyły Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim” (7,9-10). Sam Chrystus powiedział w chwili pojmania, że gdyby poprosił, Ojciec przysłałby Mu więcej niż dwanaście zastępów aniołów ku obronie (Mt 26,53). List do Hebrajczyków mówi o niezliczonej liczbie aniołów (12,22), a w Księdze Apokalipsy czytamy: „I ujrzałem i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i zwierząt i starców. A liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy” (5,11). Wyrażenia te mówią o ogromnej ilości duchów stworzonych przez Boga.


3. Aniołowie, no rozkaz Boży, udali się do Sodomy i Gomory dla ratowania Lota i jego rodziny przed zniszczeniem tych miast (1Mojż 19,1.15-17).
4. Anioł zamknął paszcze, by nie szkodziły Danielowi (Dan 6,22).
5. Anioł Boży wyzwolił apostoła Piotra z więzienia (Dz 12,6-11).
6. Aniołowie przez wieki i pokolenia przekazywali polecenia Boga patriarchom, wodzom i prorokom (1Moż 22,11-12; 4Mojż 20,16; Zach 1,9-14).
7. Jest napisane, że w ciągu jednej nocy anioł Pański zabił w obozie nieprzyjaciół Izraela, aż 185.000 żołnierzy (2Krl 19,35).
8. A Psalmista tak pisze: „Anioł Pański zakłada obóz Wokół tych, którzy się go boją, i ratuje ich” (Ps 34,8).
9.Anioły spełniają swoją powinność wobec Boga, a nie wobec ludzi (Ps 103,20). Jednak na rozkaz Boży, pomagają i ratują w potrzebach ludzi.
10. Aniołowie, nieraz na niewiernych Bogu ludziach dokonywali zemsty i zagłady (Ps 78,49; Dz12,21-24).
11. Anioł Boży zwiastował pasterzom o narodzonym Jezusie (Łk 2,8-11).
12. Jezus rzekł: „Baczcie, abyście nie gardzili żadnym z tych małych, bo powiadam wam, że aniołowie ich w niebie ustawicznie patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w niebie” (Mt 18,10).

Na ogół za Dionizym Pseudo-Areopagitą mówi się o dziewięciu chórach (kategoriach) anielskich, z których trzy najwyższe (Serafini, Cherubini, Trony) służą samemu Bogu, trzy pośrednie (Zwierzchności, Państwa, Moce) służą wszelkiemu stworzeniu, trzy niższe tylko ludziom (Księstwa - dobru całej ludzkości, Archaniołowie - poszczególnym narodom, Aniołowie - jako Aniołowie Stróże - poszczególnym ludziom).

13. Klasy, stany i pozycje aniołów Bożych w Niebie:
• Cherub, czyli Cherubini (1Mojż 3,24; Ez 10,1-5). Niektórzy teologowie tłumaczą, że Cherub po hebrajsku znaczy: anioł wyższego chóru anielskiego. Jest napisane, że jeden ważny Cherub sprzeciwił się Bogu (Ez 28,12-16). Ten Cherub stał się szatanem. Został zrzucony z Nieba. Jezus potwierdza ten fakt (Łk 10,18).
• Seraf, czyli Serafy (Iz 6,1-7). Niektórzy teolodzy twierdzą, że Seraf w języku hebrajskim znaczy anioł należący do pierwszej hierarchii duchów niebiańskich, otaczających Boga.
• Jest też archanioł (Dan 10,13; 12,1; Judy 9; 1Tes 4,16; Ap 12,7). Na temat archanioła Michała są różnice miedzy biblistami.
• Dobrze znamy anioła Gabriela, który zwiastował Elżbiecie narodzenie syna, a Pannie Marii narodzenie się Jezusa Chrystusa (Łk 1,19.26).
Uwagi: Aniołowie są duchami i nie mają ciała antroponiorficznego, takiego jak mają ludzie. A skoro są duchami, to ich ciała są astralne ( z łac. Dosłownie gwiaździsty), czyli o blasku promienistym. Czytamy o aniołach: Dz 10,30-33; Mt 28,1-3; Ap 10,1-3.
14. Chrystus zapowiedział, że podczas Jego powtórnego przyjścia po zbawionych, towarzyszyć Mu będą aniołowie (Mt 24,29-31; 16,27).
15. Aniołowie nie będą mieli prawa sądzić grzeszników. Sąd ostateczny najeży do Boga i Chrystusa (Dan 7,13; Dz17,31-33; 2Kor 5,10).
16. Aniołowie potrafią do ludzi we śnie (Mt.1;20)

17. Anioły mają broń ,,umieścił cheruby i płomienisty miecz wirujący,aby strzegły drogi'' Genesis 3;24

Aniołowie dobrzy i źli nie poznają ze swej natury rzeczy przyszłych zależnych od naszej wolnej woli. My sami zresztą niekiedy nie wiemy, co uczynimy w najbliższej czy dalszej przyszłości i nieraz zmieniamy decyzje. Tę wiedzę ma tylko Pan Bóg. Duchy czyste mogą niektóre nasze decyzje przewidywać jako prawdopodobne na podstawie wiedzy o naszych skłonnościach, predyspozycjach psychicznych i o tym jak w podobnych sytuacjach postępowaliśmy w przeszłości.

Jako osoby aniołowie mają wolną wolę i odpowiednią moc do działania, wiele większą od ludzkiej, nie mają jednak mocy stwórczej. Różnią się między sobą siłą woli i działania, podobnie jak różnią się wielkością wiedzy. Żaden anioł, ani dobry ani zły, nie może wymuszać w naszej duszy czysto duchowych pragnień i decyzji, tak jak nie może bezpośrednio tworzyć w nas myśli. Może to czynić jedynie pośrednio, poprzez nasze niższe władze

Część aniołów zbuntowała się, popełniając tym samym ciężki grzech. Nie wiemy ilu z nich upadło, ale na podstawie Pisma św. można sądzić, że bardzo wielu. „Na imię mi Legion, bo jest nas wielu” odpowiada zły duch Chrystusowi (Mt 5,9-10). Na podstawie tekstu Apokalipsy o smoku, który swym ogonem zmiótł trzecią część gwiazd i rzucił je na ziemię (12,3-4) niektórzy sądzą, że około jedna trzecia aniołów przeciwstawiła się Bogu.

 

 

Potop

I rzekł Bóg do Noego : ,,Bo oto Ja sprowadzę potop na ziemię, aby zniszczyć pod niebem wszelkie ciało, w którym jest dech życia. Wszystko co jest na ziemi, zginie".

Niewielu zdaję sobie sprawę, że Biblia nie jest jedynym źródłem opowiadającym o wielkim światowym kataklizmie. Większość starożytnych mitologii wspomina o takim wydarzeniu. Za każdym razem historia jest podobna: potężna powódź zalewa cały świat. Ocaleć udaję się nielicznym. W legendach Azteków ocalały nazywa się Nene. We wczesnych pismach wedyjskich pojawia się postać Manu, w Chinach odpowiednik Noego ma na imię Fo-Hsi, a na Bliskich Wschodzie teksty starsze od Biblii wspominają o co najmniej trzech bohaterach : Astra-Hasis, Utnapisztim i Ziusundra. 

W piśmie chińskim znajdziemy wiele ciekawych znaków. Chińskie słowo statek składa się z 3 znaków : z łodzi, z cyfry 8 i słowa osób.(język ten powstał 3 tysiące p.n.e prawdopodobnie mniej więcej w tym czasie miał miejsce Potop) 

 

 

W połowie XIX wieku brytyjski archeolog Henry Rawlinson odkrył w ruinach biblioteki babilońskiego króla Asurbanipala w Niniwie  12 glinianych tabliczek. Datowane na 1700 p.n.e tabliczki zawierały jeden z najstarszych poematów epickich- ,,Epos o Gilgameszu". Tytuowy bohater wyrusza na poszukiwania tajemnicy wiecznej młodości. W takcie swojej wyprawy spotyka Utnapisztima, który opowiada mu o potwornej powodzi i o tym jak wsiadając na statek uratował siebie, swoją rodzinę i kilku przyjaciół. Nie ma pewności, czy ,,Epos o Gilgameszu" odnosi się do tej samej powodzi, z której uratował się Noe. Według badaczy, chodzi o tą samą powódź, tyle, że opisaną przez dwóch różnych ocalałych. 

Chociaż o wielkiej światowej powodzi wspominają teksty ze wszystkich stron świata to badania naukowe koncentrują się wokół Mezopotamii. Miejsca, w którym rozgrywają się wydarzenia opisane w pierwszych rozdziałach Księgi Rodzaju. Laboratoryjne badania próbek pobranych z dna Morza Czarnego wykazały, że zalanie Basenu tego morza nastąpiło 5600 lat przed naszą erą. Data ta jest o tyle zagadkowa, że nie ma żadnych geofizycznych śladów, świadczących o katastrofie o globalnym zasięgu. Istnieje wiele różnych hipotez dotyczących daty biblijnego potopu. Według jednej z nich wydarzył on się w tym samym czasie, kiedy z kilku kontynentów zniknęło wiele gatunków zwierząt, czyli około 11-10 tys. lat przed naszą erą. Ortodoksyjni chrześcijanie są przekonani, że Biblię należy rozumieć dosłownie. Według nich Potop miał miejsce między 2500 a 2300 r.p.n.e. Ewolucjoniści uważają, że skamienieliny pochodzące sprzed wielu tysięcy lat, takie jak np. licząca 7600 lat skorupa mięczaka znalezionego na dnie Morza Czarnego, są bezsprzecznym dowodem na to, że przekazu biblijnego nie należy traktować dosłownie.

W starożytnych tekstach odnaleźć można wskazówki co do przyczyn Potopu. Chińska wersja tej legendy wspomina o kosmicznym incydencie, kiedy to planety układu słonecznego zmieniły swój szyk : ,,Ziemia rozpadła się na kawałki i wody gwałtownie wypłynęły z jej głębi i zalała lądy...planety zmieniły swoje orbity i wielka harmonia świata została zakłócona". W podobnym tonie jest utrzymany tekst starożytnych Babilończyków : ,,Zmienił się układ między Ziemią a Niebem. Gwiazdy, stacje bogów na niebiosach zmieniły tor podróży i nigdy już nie wróciły na swoje dawne miejsca".  To samo możemy znaleźć w Biblii : ,, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba". 

Zachęcam do obejrzenia niesamowitego wykładu na ten temat: zakazana archeologia - potop

 

Szeol

Szeol to najczęstsze określenie biblijnej Otchłani czyli świata zmarłych. Wyraz "szeol" występuje w Biblii hebrajskiej 66 razy, Septuaginta tłumaczy go zazwyczaj przez ha[i]des. Obok tego terminu jako synonim 6 razy występuje abaddon = "Zagłada". W paraleliźmie zaś do Szeolu występują jako jego synonimy: "grób, dół, jama" lub "śmierć", odpowiednio ilustrując jakby lokalizację lub też stan. 

Hebrajczycy postrzegali zaświaty jako przypominającą grecki Hades krainę, w której cienie umarłych wiodą żywot będący bladym odbiciem ich dawnego życia na ziemi. Podobnie jak Grecy ze swoją koncepcją Hadesu - w przeciwieństwie do chrześcijańskiej wizji zaświatów - Hebrajczycy uważali, że po śmierci zarówno sprawiedliwych jak i niesprawiedliwych czeka ten sam los. Sądzili, że kara i nagroda spotyka człowieka jeszcze za życia. 

Starożytni Hebrajczycy, tak jak przedstawiciele innych tradycyjnych społeczności świata, wyobrażali sobie, że wszechświat składa się z trzech poziomów : nieba, ziemi i świata podziemnego. Niebo było zarezerwowane dla Boga i aniołów; w świecie środkowym mieszkali ludzie; duchy umarłych zaś przebywały pod ziemią w Szeolu. Podobnie jak w innych kulturach hebrajska koncepcja, zgodnie z którą zmarli znajdują się pod powierzchnią ziemi, nawiązywał do zwyczaju grzebania zwłok, a Szeol przypominający mezopotamski świat podziemny, nie był niczym więcej niż mroczną otchłanią. 

CZYŚCIEC

Oficjalna katolicka koncepcja czyśćca pojawiła się po raz pierwszy dopiero w liście napisanym przez papieża w 1253r., dogmat zaś o istnieniu czyśćca ogłosił sobór trydencki, który wydał przy tym następujące oświadczenie : ..Ogień czyśćcowy oczyszcza duszę pobożnych, poddane tymczasowej karze, tak by mogły wejść do krainy wieczności, do której nic co nieczyste, wstąpić nie może". Idea czyśćca, który z tego punktu widzenia jest rodzajem otchłani, pozwalała wyjaśnić także takie kwestie, jak los dzieci zmarłych wkrótce po urodzeniu - nie ochrzczone dzieci trafiały do nieba po krótkim pobycie w czyśćcu - oraz istnienie duchów, które postrzegano jako dusze poddawane oczyszczeniu. Kościół katolicki zaakceptował roztropnie także ideę głoszącą, iż modlitwy oraz inne pobożne czyny żywych mogą pomóc zmarłym i skrócić ich pobyt w czyśćcu.