Potop

I rzekł Bóg do Noego : ,,Bo oto Ja sprowadzę potop na ziemię, aby zniszczyć pod niebem wszelkie ciało, w którym jest dech życia. Wszystko co jest na ziemi, zginie".

Niewielu zdaję sobie sprawę, że Biblia nie jest jedynym źródłem opowiadającym o wielkim światowym kataklizmie. Większość starożytnych mitologii wspomina o takim wydarzeniu. Za każdym razem historia jest podobna: potężna powódź zalewa cały świat. Ocaleć udaję się nielicznym. W legendach Azteków ocalały nazywa się Nene. We wczesnych pismach wedyjskich pojawia się postać Manu, w Chinach odpowiednik Noego ma na imię Fo-Hsi, a na Bliskich Wschodzie teksty starsze od Biblii wspominają o co najmniej trzech bohaterach : Astra-Hasis, Utnapisztim i Ziusundra. 

W piśmie chińskim znajdziemy wiele ciekawych znaków. Chińskie słowo statek składa się z 3 znaków : z łodzi, z cyfry 8 i słowa osób.(język ten powstał 3 tysiące p.n.e prawdopodobnie mniej więcej w tym czasie miał miejsce Potop) 

 

 

W połowie XIX wieku brytyjski archeolog Henry Rawlinson odkrył w ruinach biblioteki babilońskiego króla Asurbanipala w Niniwie  12 glinianych tabliczek. Datowane na 1700 p.n.e tabliczki zawierały jeden z najstarszych poematów epickich- ,,Epos o Gilgameszu". Tytuowy bohater wyrusza na poszukiwania tajemnicy wiecznej młodości. W takcie swojej wyprawy spotyka Utnapisztima, który opowiada mu o potwornej powodzi i o tym jak wsiadając na statek uratował siebie, swoją rodzinę i kilku przyjaciół. Nie ma pewności, czy ,,Epos o Gilgameszu" odnosi się do tej samej powodzi, z której uratował się Noe. Według badaczy, chodzi o tą samą powódź, tyle, że opisaną przez dwóch różnych ocalałych. 

Chociaż o wielkiej światowej powodzi wspominają teksty ze wszystkich stron świata to badania naukowe koncentrują się wokół Mezopotamii. Miejsca, w którym rozgrywają się wydarzenia opisane w pierwszych rozdziałach Księgi Rodzaju. Laboratoryjne badania próbek pobranych z dna Morza Czarnego wykazały, że zalanie Basenu tego morza nastąpiło 5600 lat przed naszą erą. Data ta jest o tyle zagadkowa, że nie ma żadnych geofizycznych śladów, świadczących o katastrofie o globalnym zasięgu. Istnieje wiele różnych hipotez dotyczących daty biblijnego potopu. Według jednej z nich wydarzył on się w tym samym czasie, kiedy z kilku kontynentów zniknęło wiele gatunków zwierząt, czyli około 11-10 tys. lat przed naszą erą. Ortodoksyjni chrześcijanie są przekonani, że Biblię należy rozumieć dosłownie. Według nich Potop miał miejsce między 2500 a 2300 r.p.n.e. Ewolucjoniści uważają, że skamienieliny pochodzące sprzed wielu tysięcy lat, takie jak np. licząca 7600 lat skorupa mięczaka znalezionego na dnie Morza Czarnego, są bezsprzecznym dowodem na to, że przekazu biblijnego nie należy traktować dosłownie.

W starożytnych tekstach odnaleźć można wskazówki co do przyczyn Potopu. Chińska wersja tej legendy wspomina o kosmicznym incydencie, kiedy to planety układu słonecznego zmieniły swój szyk : ,,Ziemia rozpadła się na kawałki i wody gwałtownie wypłynęły z jej głębi i zalała lądy...planety zmieniły swoje orbity i wielka harmonia świata została zakłócona". W podobnym tonie jest utrzymany tekst starożytnych Babilończyków : ,,Zmienił się układ między Ziemią a Niebem. Gwiazdy, stacje bogów na niebiosach zmieniły tor podróży i nigdy już nie wróciły na swoje dawne miejsca".  To samo możemy znaleźć w Biblii : ,, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba". 

Zachęcam do obejrzenia niesamowitego wykładu na ten temat: zakazana archeologia - potop