Nowe niebo na podstawie księgi Objawienia św Jana

Nowe niebo na podstawie księgi Objawienia św Jana

Człowiek to przede wszystkim istota duchowa. Nikt z nas nie uniknie śmierci. Obecnie świat jest mocno podzielony na wierzących i ateistów. Dużym niebezpieczeństwem dla osób wierzących jest powszechne akceptowanie grzechu i umniejszanie jego roli we współczesnym świecie. W Biblii jest wyraźnie napisane: Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą Królestwa Bożego ? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwieźli, ani mężczyźni współżyjący ze sobą, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijący, ani oszczercy, ani zdziercy nie odziedziczą Królestwa Bożego.

Ludzie myśląc o śmierci zwłaszcza Ci na pozór wierzący myślą, że jakoś to będzie. Wymyślona przez ludzki umysł doktryna o czczyśccu daje im tą nadzieję. Wiele osób uważa, że są dobrymi ludźmi. Bóg jest miłosierny i wybaczy im wszelkie niegodziwości. Niewiele osób sięga po Pismo Święte szukając choćby wzmianki o tym, czy rzeczywiście tak będzie. W Biblii nie znajdziemy żadnego fragmentu sugerującego nam to, że po śmierci mamy szansę na zmianę i zbawienie. Grzech w Biblii jest wielokrotnie potępiony. Z resztą wyobraźmy sobie człowieka, który prowadzi bardzo niemoralny tryb życia: jest agresywny, stosuję przemoc wobec innych, przeklina innych, uwielbia alkohol i uczęszcza w orgiach seksualnych. Czy taka osoba odnalazła by się w niebie ? Czy naprawdę powinniśmy uważać, że Bóg jest tak miłosierny, że ten człowiek za życia wyrządził tyle krzywd, nie pokutował i dostanie drugą szansę ? Nasz Stwórca brzydzi się grzechem. Obecnie świat oferuje nam styl życia, w którym Bóg nam wszystko wybacza, a nawet popiera nasze grzeszne skłonności np. wiele kościołów protestanckich popiera małżeństwa homoseksualne, a nawet sami pastorzy, którzy głoszą kazania są gejami. Wszystko jest dla ludzi taka głoszona jest chora ideologia, która nijak ma się do słów jakie są zapisane w Piśmie Świętym. Jezus głosił w swoich słowach: Jakże ciasna brama i wąska droga prowadzą do życia ! Nieliczni są ci, którzy ją znajdą. (Mt 7:14).

Owa prawda o przyszłym życiu jest nieodłącznym elementem wiary, znaczącą cząstką ludzkiej psychiki. Tę prawdę musimy utrwalać w każdej sytuacji, by uświęcić naszą radość i oddalić zniechęcenie nękające nas w trudnych chwilach. Ta prawda napełnia bezbarwny żywot śmiertelnika nadzieją i szczęściem. Czym jest Niebo ? Niebo jest wieczną domeną Najwyższego Dobra, pełnią duszy, dającą szczęście, które jest nieskończone, wymierne i przepełniające każdego, które łączą w sobie wszystko, co może uszczęśliwić człowieka. Niebo jest rozkoszą serca pogrążonego w oceanie miłości, absolutnej miłości Świętej Trójcy. Niebo jest życiem rodzinnym doprowadzonym do doskonałości; jest spotkaniem z aniołami i świętymi; jest obecnością wszystkiego, co najczystsze, najbardziej niewinne, najsłodsze i najświętsze. Niebo jest życiem, które będziemy dzielić z naszymi przyjaciółmi i krewnymi. Wyobraźmy sobie najwspanialszy spektakl natury, najwyższe i najbardziej wyrafinowane osiągnięcie artyzmu i estetyki; wyobraźmy sobie najsubtelniejszą muzykę, najsłodszą harmonię i najbardziej melodyjne pieśni; wyobraźmy sobie też najgłębszą i najintensywniejszą radość, jakiej ludzkie serce może doświadczyć tylko w najszczęśliwszych chwilach – wszystko to jest bladym cieniem tego, czym będziemy się cieszyć w niebie.

W niebie istnieje tylko to, co jest dobrem, czyli: Dobro Nieskończone. Bóg udziela go tym co go miłują, a dla nich najwyższym szczęściem jest pewność posiadania Boga i radowania się Jego obecnością. Pomyślmy o wszystkim, co nas dręczy, co nas smuci, co nęka naszą codzienność, absolutnie nic z tego nie dosięgnie nas w niebie.

 Św. Paweł nazywa niebo wiecznym mieszkaniem duszy: Wiemy bowiem, że jeśli nawet zniszczeje nasz przybytek doczesnego zamieszkania, będziemy mieli mieszkanie od Boga, dom nie ręką uczyniony, lecz wiecznie trwały w niebie (2. Kor 5,1).

Osoby wierzące w Jezusa Chrystusa zmartwychwstaną. Wiara w zmartwychwstanie i przemienienie ciała to wiara, że cała ludzka istota zostanie przywrócona do życia. Każdy wierzący poprzez doświadczanie zmagań, porażek, rozczarowań, zwycięstw i wzrostu w łasce rozwija swój niepowtarzalny charakter. Jak nie ma dwóch osób o identycznym DNA tak samo będzie przy zmartwychwstaniu. Wiara w zmartwychwstanie to również wiara w to, że będziemy mogli rozpoznać naszych najbliższych. Poznamy ich nie po tym, że będą wyglądać staro bądź młodo, ale dlatego, że Bóg zachowa i wskrzesi ich wyjątkowe osobowości. Oznacza to również, że obecnie kształtujemy różne osobowości i charaktery, które będą nam towarzyszyć przez całą wieczność. Ludzie w przyszłym świecie będą mieć takie fizyczne ciała jak obecnie, tyle, że bez skłonności do grzechu, choroby i śmierci. 

Jezus przyjdzie, aby nas zabrać do swojego Ojca. W J.14: 1-3 czytamy: W domu Ojca mego wiele jest mieszkań; gdyby inaczej było, byłbym wam powiedział. Idę przygotować wam miejsce. W niebie odbędzie się uczta Baranka o, której czytamy w księdze Apokalipsy: Nie będę pił odtąd z tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy będę go pił z wami na nowo w Królestwie Mojego Ojca (Mt. 26:29). Zbawieni będą mogli poznać tych wierzących, którzy żyli przed nimi i po nich: patriarchów, proroków, apostołów, męczenników, swoich przodków. Wszyscy spotkają się za wielkim stołem w czasie uczty Baranka.

Zbawieni w niebie będą przeglądać księgi Boże, odpoczywając po znojach i cierpieniach związanych z życiem na ziemi. Po tym czasie będą królować na ziemi (Ap. 5:10). Ich wieczna ojczyzna będzie materialna, dotykalna, niczym dawny Ogród Eden.

Apokalipsa mówi, że na nowej ziemi nie będzie oceanów (Ap.21:1), co jednak nie znaczy, że nie będzie tam strumieni, rzek, wspaniałych i wielkich jezior. Morze kojarzyło się starożytnym negatywnie z rozłąką, gniewnymi falami, zniszczeniem. Morza są pozostałością przekleństwa potopu, a na nowej ziemi nie będzie już nic przeklętego (Ap. 22:3). Morze to pierwsze z siedmiu przekleństw o których Jan mówi, że ich w królestwie Bożym nie będzie. Pozostałe to: śmierć, żałoba, krzyk, mozół, noc i klątwa (Ap. 21:25; 22:3).

Ostatnią łzę z oczu zbawionych otrze sam Jezus (Ap. 21:4). Struktura tekstu w języku greckim wskazuje, że Jezus nie usunie łez wszystkich ludzi jednym słowem czy wyciągnięciem ręki, lecz delikatnie otrze je każdemu indywidualnie. Ten gest ilustruje, że utrapienia poprzedniego wieku nie będą zacieniać myśli zbawionych, a smutek wypełniać ich serc, gdy wspomną przyjaciół i bliskich, którzy nie osiągnęli zbawienia. Bóg obiecuje: Oto ja stworzę nowe niebo i nową ziemię i nie będzie się wspominało rzeczy dawnych, i nie przyjdą one na myśl nikomu, a raczej będą się radować i weselić po wszystkie czasy, z tego, co Ja stworzę, bo oto ja stworzę z Jerozolimy wesele, a z jego ludu radość! I będę się radował z Jeruzalem i weselił z mojego ludu, i już nigdy nie usłyszy się w nim głosu płaczu i skargi (Iz. 65: 17 – 19).

Pierwsze dwa rozdziały Biblii opisują stworzenie ziemi. Ostatnie dwa rozdziały opisują odtworzenie ziemi, która będzie znów będzie tak samo piękna jak na początku. W Apokalipsie czytamy: I ukazał im rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. Pomiędzy rynkiem Miasta a rzeką, po obu brzegach, drzewo życia, rodzące dwanaście owoców – wydające swój owoc każdego miesiąca – a liście drzewa służą do leczenia narodów. Nic godnego klątwy już odtąd nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali. I będą oglądać oblicze Jego, a imię Jego na ich czołach. I odtąd już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy i światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków. (Ap. 22:1 – 6). Adam i Ewa stworzeni z krwi i kości. Żywili się wspaniałymi owocami ziemi. Szatan promuje pogląd, że niebo to mało eteryczne miejsce, gdzie główną rozrywką będzie gra na harfie. Bóg jest zbyt twórczy i dlatego taki pogląd jest po prostu kłamstwem. Zbawieni mieć będą ciała, będą jeść i pić (Mt. 26:29). Dowodzi tego obecność wody życia i drzewa życia, wydającego owoc każdego miesiąca (Ap. 22:2). Zakłada się, że dzięki spożywaniu drzewa życia zbawieni osiągną zamierzony dla nich potencjał.

Biblia mówi, że w królestwie Bożym znajdą się dzieci (Iz. 11:8). Skąd dzieci, skoro ludzie nie mają się tam już rozmnażać. Jezus powiedział: Przy zmartwychwstaniu ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie w niebie. (Mt. 22:30). Zapewne chodzi o dzieci, które umarły w młodym wieku. Takie dzieci dorosną w niebie do zamierzonej przez Boga fizycznej i intelektualnej pełni.

Przyobleczeni w nieśmiertelność ludzie zachowają swe podobieństwo (1 Kor. 15:53). Rozpoznają swoich bliskich i przyjaciół. Pomimo swego podobieństwa, zbawieni będą mieć doskonałe kształty i proporcje. Znikną wszelkie cielesne wady i niedomagania. Każdy będzie tak piękny, jakim byłby, gdyby nie grzech. Izajasz w (35; 5 – 10) tak o tym napisał: Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy skoczy jak jeleń i język niemych wesoło krzyknie. Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód, badyle w kryjówkach, gdzie legały szakale – na trzcinę z sitowiem. Będzie tam droga czysta, którą nazwał Drogą Świętą. Nie przejdzie nią nieczysty, i głupi nie będą się tam wałęsać. Nie będzie tam lwa, ni zwierz najdzikszy i nie wstąpi na nią ani się tam nie znajdzie, ale tamtędy pójdą wyzwoleni. Odkupieni przez Pana powrócą, przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na twarzach: osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.

Życie na nowej ziemi wypełni wypełnią niespodzianki i radości. Człowiek nie potrafi sobie tego wyobrazić. W 1 Kor. 2:9 czytamy: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują. Między wszystkimi istotami Bożymi na niebie i ziemi znów zapanuje doskonała harmonia. Ludzie, a nawet drapieżne zwierzęta wrócą do bezmięsnej diety, którą Bóg uznał za ,,bardzo dobrą” przy stworzeniu (Rdz. 1:31). Rośliny i owoce będą ich pożywieniem (Rdz. 1:29 -30). Izajasz napisał: I będzie wilk gościem jagnięcia a lampart będzie leżał obok koźlęcia. Cielę i lwiątko, i tuczne bydło będą razem, a mały chłopiec je poprowadzi. Krowa będzie pasła się z niedźwiedzicą, ich młode leżeć będą razem, a lew będzie karmił się słomą jak wół. Niemowlę bawić się będzie nad jamą żmii, a do nory węża wyciągnie dziecię swoją rączkę. Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze. (Iz. 11: 6 – 9).

Cały wszechświat stanie przed ludźmi otworem. Zbawieni skorzystają z wiedzy zgromadzonej przez innych mieszkańców kosmosu. Poznają cuda stworzone tam przez Boga. Odkryją kolejne duchowe prawdy. Zgłębią mądrość i miłość Boga.

,,To co zmniejsza ciężar naszych brzemion, uświęca pracę i czyni człowieka silnym, mądrym, cierpliwym, dobrym i pokornym, a zarazem wielkim, wartym daru inteligencji, wartym wolności, to stałe obcowanie z wizją lepszego świata, przeświecającego przez cienie tego żywota”

W. Hugo