O świadomości

O świadomości 

Ludzie od wieków zastanawiają się nad celem swojego istnienia oraz swym miejscem we wszechświecie. Warto ustalić punkt wyjściowy dla tego typu rozważań. Punktem początkowym jest fakt, że wszystko jest energią. To ogromny nieskończony ocean subatomowych cząstek, które zgodnie z fizyką kwantową tworzą wszechświat. Cały wszechświat jest złożony z energii. Została ona powołana prawdopodobnie przez coś co nazywamy szerszą świadomością. Świadomość należy bardziej do ukrytego porządku, w przeciwieństwie do materii. Mimo to na głębszym poziomie materia i świadomość są splecione i niepodzielne, tak jak w grze komputerowej, gdzie gracz i ekran są połączone jednym aktem. 

Mając na uwadze dziwne reguły rządzące w domenie cząstek znany fizyk Paul Davies stwierdził, że rzeczywistością nie jest badany elektron, lecz stan obserwacji. Możemy żyć w systemie, gdzie wszystko jest ze sobą powiązane, a rzeczywistość, by móc stać się wymaga świadomości. Więcej o filozofii fizyki kwantowej przeczytasz tutaj

Warto wspomnieć o przełomowej teorii Junga o zbiorowej nieświadomości, która przedstawia tezę, że każda myśl, która powstaje w naszym umyśle, każde słowo, które wypowiadamy, i każde działanie, które podejmujemy tworzy część energetyczną historii ludzkości (więcej o teorii, że myśl to energia przeczytasz tutaj). 

Fizjolodzy udowodnili, że ludzie często działają nieświadomie. Reagujemy znacznie szybciej niż mózg jest w stanie przetworzyć docierające do niego sygnały. Świadczyć to może o tym, że nasza świadomość prawdopodobnie znajduje się poza naszym mózgiem.  Procesy życiowe organizmu są całkowicie podporządkowane świadomości. Nieznana nam część rzeczywistości jest tą częścią rzeczywistości, która dała początek kosmosowi to również w tej niejawnej rzeczywistości musiała wykształcić się świadomość, musi ona również przejść do  czasoprzestrzeni  po to by mogła objąć w posiadanie jakąkolwiek formę organiczną. 

Co ciekawe wiele organizmów nie wykształciło mózgu, a jednak przejawiają działania inteligentne. Badania wykazały, że pojedyncza komórka wykazuje zachowania świadczące być może o posiadaniu przez nią świadomości. Pojedyncza komórka wykorzystuję błonę oddzielającą ją od środowiska w charakterze komputerowego chipa. I tym mózgiem w komórce wcale nie są geny jak sądzono, ale błona komórkowa. Taka komórka potrafi przysuwać się w kierunku pożywienia, uciekać w sytuacji zagrożenia, a nawet modyfikować swój materiał genetyczny tak by przetrwać. Komórka ta musi być wyposażona w układ sterujący, ponieważ potrafi ona wykorzystać informacje zarówno ze swego wnętrza jak i te, które dochodzą ze środowiska zewnętrznego. 

Warto przytoczyć tu metafizyczną wizję świata ukazaną już w starożytności i zaprezentowaną przez Platona w tzw. "jakini Platona". W jaskini więzieni są ludzie, którzy przez całe swoje życie przykuci są łańcuchami do ściany jaskini. Widzą tylko cienie, które na ściany jaskini rzucają znajdujące się za nimi przedmioty. Oglądanie cieni, to wszystko na co więźniów stać. Bardziej do rzeczywistości już się nie zbliżą. Alegoria Platona w prosty sposób ukazuje nam pewną tezę filozoficzną. Rzeczywistość może być inna niż nam się wydaje. Świat, który oglądamy, może okazać się iluzją cieniem, a prawdziwy byt jest inny choć zapewne przez nas nierozpoznawalny. Być może ograniczają nas w tym wszystkich zmysły. Ludzkie zmysły nie potrafią w pełni pojąć wielowymiarowości otaczającej nas rzeczywistości. Człowiek może być jednym z trybów w wieloświecie i musi przyzwyczaić się do tej roli. 

O tym, że świadomość ma swe korzenie w ukrytej rzeczywistości mówił już David Bohm jeden z najwybitniejszych fizyków XX w. Jego kluczowa koncepcja zakładała istnienie dwóch porządków ukrytego i jawnego, które manifestują się w naszej rzeczywistości. Porządek jawny jest tym co widzimy. Porządek ukryty, to według niego ukryte przed naszym poznaniem struktury, których nie da się opisać ani wyjaśnić za pomocą poznanych praw i procesów. 

Wyjaśnić próbował to prof. biofizyki Roger Penrose oraz anestezjolog Stuart Hameroff. Poszukiwali oni mechanizmów, dzięki którym świadomość z innego wymiaru zakorzenia się w mózgu. Doszli do wniosku, że kluczem do tego są zjawiska kwantowe, które zachodzą w neuronach - komórkach mózgu, a konkretniej w ich mikrotubulach tj. cytoszkielecie. 

Dzięki badaniom nad naturą materii i cząstkami elementarnymi ludzkość być może uczyniła pierwszy krok do poznania matrycy naszej rzeczywistości, naszego w niej miejsca, a także związku jaki łączy świadomość z kompleksem w ramach jakiego funkcjonuje Wszechświat.