Zaginione lata życia Jezusa

Zaginione lata życia Jezusa

W ostatnim czasie coraz częściej rzekomo są odsłaniane przed nami sekrety dotyczące życia Jezusa. Powstała naprawdę wielka liczba teorii i hipotez odnośnie zaginionych lat życia Jezusa od jego dzieciństwa do chwili pełnienia przez niego funkcji publicznej jako Kaznodzieja. Istnieje również wiele kontrowersyjnych teorii dotyczących tego, że Jezus poślubił Marię Magdalenę. W Indiach panuje przekonanie, że Jezus opuścił dom rodzinny i tak jak Issa pobierał nauki, które wprowadzały go w świat mistyki i gnostycyzmu. Czy powinniśmy zawierzyć tego typu relacjom ? 

Historia dzieciństwa Jezusa została opisana w Protoewangelii Jakuba oraz Ewangelii dzieciństwa Tomasza. Warto zaznaczyć, że ta pseudoewangelia została napisana po pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Protoewangelię są rozbudowane szczególnie o historię pobytu świętej Rodziny w Egipcie. We wszystkich główną rolę odgrywa Maryja choć cudów jako dziecko dokonuje tam Jezus. W tej pseudoewangeli jest napisane o Jezusie, ze już jako dziecko wie wszystko i potrafi przewidzieć swoje ukrzyżowanie. 

Ewangelia dzieciństwa Tomasza jest źródłem licznych późniejszych legend. Za jego autora uznaje się Tomasza. Opowiedziane tam są wydarzenia od kiedy Jezus skończył 5 lat do czasu, gdy w wieku 12 lat odwiedził świątynie. Autor relacjonuje, że Jezus już jako dziecko dokonywał niesamowitych cudów. Mały Jezus we wczesnych latach młodości posiadał nadnaturalną wiedzę Kiedy nauczyciele zapoznają go z literami on rozumie magiczne tajemnice liter. Te pseudoewangelie ukazują go jako chłopca, który ma cudowną i groźną moc. Jego słowa mogą pociągnąć za sobą okrutne konsekwencje, gdy jest rozgniewany bądź czuje się obrażony. W jednej relacji usycha mały chłopiec, z powodu całkiem mało ważnego czynu. Józef strofuje Jezusa: Dlaczego czynisz takie rzeczy ? Oni bowiem cierpią, nienawidzą nas i prześladują. Podczas innej sytuacji innej Józef mówi Maryji: by go nie wypuszczała poza drzwi, ponieważ umierają ci, którzy wzbudzają w małym Jezusie gniew. Zacytować można pewną historię: A syn uczonego w piśmie Anasza stał tam z Józefem i wziąwszy gałąź wierzby wypuścił wodę, którą zgromadził Jezus. Gdy Jezus zobaczył to co sięstało, oburzył się wielce i rzekł doń: Niegodziwy bezbożniku, głupcze, co Tobie szkodziły te stawki i ta woda. Oto teraz ty uschniesz jak drzewo i nie przyniesiesz ani liścia, ani korzeni, ani owocu. I natychmiast owe dziecko uschło. Innym razem szedł przez wieś chłopiec, który uderzył Jezusa w plecy. Jezus rozłoszczony rzekł do niego: Już nie pójdziesz dalej. A on natychmiast padł martwy. Warto się przez chwilę zastanowić, czy można wierzyć w zły charakter Jezusa i jego rzekomo prawdziwe drugie oblicze ? Jest to całkowicie zepsuty obraz ten, który jest nam ukazany w Ewangelii. Warto podkreślić, że tego typu historię pochodzą dopiero z 500 r.n.e i odnaleziono je na manuskryptach napisanych po łacinie. 

W późniejszym czasie powstała hipoteza o wędrówkach Jezusa do Indii i w Himalaje. Sugeruje się, że oficjalna historia kościoła jest zakłamana. Nikołaj A. Notowicz w 1910 r. wydał książkę pod tytułem: Nieznane życie Jezusa. Swoje rozważania oparł o teksty dotyczące życia Issy najlepszego z synów człowieczych. W swojej książce Notowicz przybliżył historię Jezusa, który miał przebywać w Indiach i Tybecie. Notowicz wysuwa naprawdę kontrowersyjne tezy takie ja ta według, której Jezus nie umarł na krzyżu. Uważa on, że zamiast octu na gąbce podano Jezusowi środek odurzający. Jezus według niego stracił przytomność, a nie umarł. W odległej Syrii wierzy się, że św Paweł ścigał żywego Jezusa do Indii. Jezus podczas spotkania wyłożył Pawłowi nową ideę dotyczącą religii i wiary za pomocą, której chciał stworzyć uniwersalny kościół miłości, w którym wszyscy są równi. 

Buddyjscy mnisi żywot Issy utożsamiają z Jezusem. Żywot opowiada o zagnionych latach z życia Jezusa i jego wejścia w dorosłość. Gdy osiągnął on 13 wiek, w którym Izraelici żenili chłopców, ubogi dom jego rodziców stał się miejscem spotkań bogatych i znamienitych osób, które dokładały starań by dostać małego Jezusa za zięcia. Wówczas rzekomo potajemnie on opuścił dom rodzinny wyszedł z Jerozolimy i z karawaną kupców dotarł do odległej Syrii. Tam doskonalił się w poznaniu słowa i studiowaniu praw Buddy. Issa, czyli rzekomo Jezus wędrował również do świętych wyznawców hinduizmu, gdzie popadł tam w konflikt z braminami. Issa nauczał niższe kasty co było zakazane za tyn czyn kapłani i wojownicy chcieli go zgładzić, ale Issie udało się zbiec w Himalaje, gdzie studiował nauki buddyjskie. Następnie Issa wędrował do Persji, by w wieku 29 lat powrócić do swojej ojczyzny. 

Gdyby utożsamiać Isę z Jezusem, to jego ziemską misję należało by umiejscowić w zachodniej Arabii, a nie w Palestynie i to raczej w V w.p.n.e. aniżeli w I w.n.e. 

Warto podkreślić, że na tego typu teorie nie ma żadnych autentycznych dowodów. Nauki tajemne są całkowicie sprzeczne z tym co głosił Jezus i zawiera Słowo Boże. W Biblii jest napisane, że jedynym pośrednikiem między Bogiem, a ludźmi jest Jezus Chrystus. Wydaje się bardzo śmieszne, że Jezus - Bóg miałby studiować nauki buddyjskie, gdzie głoszona jest choćby sprzeczna z Biblią teoria o reinkarnacji duszy. Stwórca dla Jezusa nie jest "kochającą energia", tylko Bogiem, którego każdy człowiek może nazwać Ojcem. Jezus nie nauczał mant, ani uprawiania czakr, co jest znane w hinduizmie. Wiele osób wierzy, że te religie naprawdę zawierają prawdę. Wystarczy spojrzeć na to jak żyją "oświecone" osoby mieszkające w Indiach. Jest tam brud, smród i ubóstwo i przede wszystkim jest całkowity zakaz pomagania innym ze względu na karmę z poprzedniego życia. Jest to całkowicie nielogiczne by Jezus, który nauczał by pomagać innym sam uprawiał tego typu praktyki. 

Jedna z teorii głosi, że Jezus pobierał nauki u sekty Esseńczyków. Fałszywie często Jezus jest utożsamiany z ważnym dla Esseńczyków - Nauczycielem Sprawiedliwości. Jest to bardzo mylna nauka. Nauczyciel sprawiedliwości należał do rodu Aarona, Jezus zaś był potomkiem rodu Dawida. Nauczyciel Sprawiedliwości nie uzdrawiał chorych ani współczucia. Nauczyciel Sprawiedliwości uważał grzeszników za ,,synów ciemności". 

Maria Magdalena jest kontrowersyjną postacią ukazaną na kartach Biblii. Maria Magdalena jest przedstawiana jako prostytutka, która po spotkaniu z Jezusem nawróciła się. Nie ma jednak na to  żadnych dowodów, że była ona kobietą lekkich obyczajów. Pewne jest, że Maria Magdalena była bliska Jezusowi, ponieważ to między innymi jej Jezus ukazał się po zmartwychwstaniu. Hipoteza o małżeństwie Jezusa z Marią Magdaleną oparta jest na fragmencie średniowiecznego papirusu, w którym było napisane, że Jezus często całował Marię Magdalenę w usta. Teoria ta opiera się również Ewangelii Marii Magdaleny, która zachowała się na trzech papirusach pochodzących z III i V wieku. 

Fałszywych teorii na temat życia Jezusa jest cała masa. Według Karela Wagnera Jezus udał się na Cypr. Inny badacz japoński historyk Hiromaro Takeuci w 1995 r. Wysunął tezę, że Jezus w wieku 21 lat odwiedził Japonię i został uczniem pewnego mędrca z prefektury Tojama. Po powrocie do swojej ojczyzny, to nie Jezus został ukrzyżowany, ale jego młodszy brat Isukuri. 

Autorzy bardzo kontrowersyjnych teorii odnośnie życia Jezusa Chrystusa szukają łatwego zysku i piszą bzdury wyssane z palca byleby zarobić. Prawda odnośnie życia Jezusa Chrystusa ukazana jest w Słowie Bożym. Jeszcze nikomu nie udało się podważyć historii opisanych w Biblii. Nikt nie znalazł dowodów na to, że coś co jest tam napisane jest nieprawdą. Gdyby Jezus przeżył z pewnością wiara w Niego nie rozpowszechniła by się na całym świecie. 

Co możemy powiedzieć o teorii związanej z tym, że Biblia nie zawiera w sobie wszystkich ksiąg ? Mamy trzydzieści dziewięć hebrajskich ksiąg Starego Testamentu. Aż dwudziestu trzech innych wymienionych w Starym Testamencie - brakuje. Możemy czytać wyjątki z nich. Ale nie możemy przeczytać całych tych ksiąg, gdyż nie ocalały. 

Uważa się, że brakujące księgi obejmują jakiś rozdział starożytnej, świętej historii Izraela; wojny, panowanie określonych królów i opowieści poszczególnych proroków. Brakujące księgi były dość stare. Zostały napisane dużo wcześniej niż księgi, które je cytują. Uczeni bibliści domyślają się, że naprawdę brakuje - nie dwudziestu trzech, ale ale około sześciu ksiąg. Między innymi jest to Księga Sprawiedliwości, czy Księga Wojen Pana.