Tajemnicze budowle i legendy kaukaskie

Megality, czyli wielkie kamienie to budowle wznoszone z ogromnych nie łączonych zaprawą głazów głównie o przeznaczeniu grobowym, ale także świątynnym i ceremonialnym. Ich twórcami myli ludzie żyjący w epoce neolitu i wczesnej epoki brązu w Europie.  

Najbardziej charakterystycznymi budowlami były wznoszone na kamiennych głazów grobowce komorowe umieszczane pod nasypami ziemnymi. Najprostszą ich formę stanowiły dolmeny czworokątny komory przykryte kamienną płytą i przypominające kamienne stoły. Obliczono, że w Europie powstało mniej więcej pół miliona megalitycznych grobowców, z których do naszych czasów przetrwało prawie 50 tysięcy.  

Bardzo tajemnicze budowle możemy odnaleźć na terenie Rosji i Abchazji. Badacze do dziś nie wiedzą kto wzniósł te tajemnicze konstrukcje i skąd pozyskiwano kamień do ich budowy. Nie wiadomo również do czego miały służyć te dolmeny. Większość naukowców uważa, że są to po prostu grobowce.  

Nie ma jednak żadnych dowodów na to, że budowle te pełniły funkcję grobowca. Dolmeny kaukaskie wyróżniają się na tle innych takich budowli w innych regionach Europy. Charakteryzują się one idealnie wręcz wydrążonym okrągłym otworem w ścianie. Według archeologów przez otwór ten dusza ludzka mogła opuścić ziemski świat. To tylko jedna z teorii, która w żaden sposób nie jest potwierdzona. Budowle te mają precyzyjnie dopasowane do siebie bloki skalne, które ważą nawet kilkanaście ton. Do dziś nie odnaleziono żadnego śladu po kamieniołomie, skąd można byłoby pozyskiwać materiał do budowania tych zagadkowych konstrukcji. Nie odnaleziono również żadnych tras czy szlaków, które mogłyby wskazywać, skąd transportowane były te kamienne bloki.  

Dolmeny zostały wzniesione z niezwykłą precyzją dlatego, że poszczególne kamienie stykają się ze sobą specjalnie zaprojektowanymi rowkami. Miejsca łączenia bloków kamiennych są położone tak blisko siebie, że nie można między nie wsunąć nawet ostrza noża.  

Badacze uważają, że dolmeny mogły służyć jako schrony dla miejscowej ludności. Zadziwiające jest to, że 46000 lat temu nie było takiej technologii by można było wznieść tak solidne konstrukcje. Próbowano je odtworzyć współcześnie przy użyciu najnowszej technologii, jednak eksperyment zakończył się fiaskiem.  

Według paleontologa twórcami dolmenów mogli być jedynie ludzie pochodzący z okolicy, którzy wiedli prosty tryb życia. Mieszkali oni w glinianych chatach i nie mieli pojęcia o produkcji żelaznych narzędzi.  

Według miejscowych legend na Kaukazie mieszkali niegdyś krasnoludzi. Byli oni tak niskiego wzrostu, że używali zajęcy tak samo jak człowiek obecnie używa koni. Krasnoludzi zamieszkiwali te rejony wspólnie z gigantami, którzy mieli ich za rasę słabszą i pomagali im tworzyć kamienne budowle. Krasnoludzi zamiast odwdzięczyć się sąsiadom za ich dobroć uknuli intrygę, aby się ich pozbyć. Gigantom podano zioła, które miały ich oślepić i sprawić, że dostaną obłędu. Giganci w efekcie zaczęli tracić rozum i rozpętali prawdziwą wojnę. W wyniku walk wyginęli zarówno krasnoludzi jak i giganci.  

Archeolodzy wysunęli dwie hipotezy, dlaczego powstały dolmeny. Pierwsza z nich brzmiała tak, że było to miejsce kultu plemiennego, a druga, że było to zwykłe miejsce pochówku. Aktualnie wiele dolmenów jest w złym stanie technicznym. Dolmeny rozpadają się i być może nigdy nie odkryjemy prawdy na ich temat.  

A co z folklorem ludowym, który tłumaczy istnienie budowli tym, że mieszkali tam giganci? Choć teorię takie brzmią niedorzecznie, to zaskakujący może być fakt, że mogą one okazać się prawdziwe. Giganci niezmienne obecni są w świadomości narodowej baśniach i eposach niemal wszystkich narodowości.  

W 2000 r. w pobliżu wsi Udabno na Kaukazie odnaleziono szkielet. Mierzył on cztery metry wysokości. Podobne szkielety odnaleziono w jaskini na zboczu Góry Kazbek w 1920 r. W 1945 r. w górach Tien położonych w radzickiej centralnej Azji również odnaleziono szkielet należący do giganta. Gigantyczna czaszka miała obwód 84 cm, a kość piszczelowa również 84 cm. Wiadomość o odnalezieniu kości giganta podała gruzińska stacja telewizyjna Rustavi 2.  

Odnalezione kości w jaskini zbadał Abesalom Vekua profesor i członek Gruzińskiej Akademii Nauk. Ocenił on wówczas ich wiek na 25 tysięcy lat. Zainteresowała się nim rosyjska telewizja. Podczas wywiadu profesor przyznał, że kości należą do wczesnych ludzi, których nazwał homo erectus georgicus. Profesor powiedział, że w przeszłości istniała rasa gigantów, co potwierdzają wykopaliska w innych regionach świata.  

Kości wraz z zapiskami profesora zaginęły w gruzińskim archiwum.