Grób Jezusa

Grób Jezusa

Nie da się dokładnie sprecyzować miejsca, gdzie znajduje się miejsce ostatniego spoczynku Jezusa Chrystusa. W Bazylice Grobu Świętego w Jerozolimie znajduje się wykuta w skale nisza, w której prawdopodobnie złożono ciało ukrzyżowanego Chrystusa. 

Według ewangelii po śmierci ciało Jezusa zdjęto z krzyża, owinięto w płótno i złożono w jednej z jaskiń pogrzebnych wyciosanych w skałach wapiennych niedaleko miejsca ukrzyżowania - Golgoty. Według relacji biblijnej trzeciego dnia Jezus zmartwychwstał, a jego ciało zniknęło z grobu. Uważa się, że w 325 r. jego grób odnalazła Święta Helena matka cesarza Konstantyna I. 

Cesarz Konstantyn I był pierwszym cesarzem rzymskim, który przeszedł na chrześcijaństwo. Nakazał on wznieść nad grobem Chrystusa świątynię. Do dziś wybierają się do niej pielgrzymi z całego świata, którzy chcą zobaczyć na własne oczy miejsce, w którym ukrzyżowano Jezusa. Badacze uważają, ze grób pochodzi z okresu wypraw krzyżowych, czyli sprzed około 1000 lat. 

Potężna Bazylika Grobu Pańskiego należy do najszacowniejszych budowli Jerozolimy. Składa się z kompleksu przeróżnych budynków położonych położonych wokół Jerozolimy. Składa się z kompleksu przeróżnych budynków położonych wokół i nad pierwszym kościołem wybudowanym przez cesarza Konstantyna w IV w. 

W następnych wiekach różne chrześcijańskie denominacje sprzeczały się o to miejsce - raz o prawo posiadania, a potem o prawo do odprawiania nabożeństw. Chociaż wszyscy odprawiają nabożeństwa w tych samych budynkach, panuje między nimi taka niezgoda, że nie mogą pogodzić się, w jaki sposób dbać o kompleks budowli, których miliony uważają za święty. 

Gdy po pierwszej wojnie światowej wielka kopuła groziła zawaleniem, ówczesna administracja obszaru mandatowego musiała przejąć inicjatywę w celu uratowania jej. Wybudowano brzydkie, drewniane i stalowe rusztowanie, które podtrzymywało kopułę przed zerwaniem na czas, kiedy właściciele kościoła pogodzą się między sobą i ustalą, co należy uczynić, aby budynek wyremontować. W latach sześćdziesiątych różne chrześcijańskie organizacje kościelne blisko po 40 letnich negocjacjach osiągnęły porozumienie i rozpoczęły prowadzenie prac restauracyjnych. 

To święte miejsce dzieli między siebie sześć chrześcijańskich wyznań: trzy duże (prawosławne, rzymskokatolickie oraz ormiańskie) oraz trzy mniejsze Kościoły (z Etiopii, Egiptu oraz Syrii). Kluczem do drzwi wejściowych od 637 r. zarządzała jedna, a potem dwie muzułmańskie rodziny. 

Grobowiec znajdujący się wewnątrz edykuły składa się z dwóch kaplic. W kaplicy Anioła leży kamień, który zamykał grobowiec. Według ewangelii siedział na nim anioł zwiastujący zmartwychwstanie Jezusa. 

Ostatnio w 2015 r. władze na krótko zamknęły dostęp do budynku z powodu poważnego zagrożenia zawaleniem. W ramach niezbędnych prac renowacyjnych hierarchowie dali naukowcom 60 godzin na badania. W tym czasie musieli oni odsłonić skałę, na której miało zostać złożone ciało Chrystusa, wyczyścić ją, przebadać i ponownie zapieczętować grób. Badacze tuż przed wyznaczonym czasem dokładnie zbadali wnętrze kaplicy za pomocą kamery na podczerwień, skanera laserowego oraz georadaru, aby wykryć możliwe problemy. Po zakończeniu badań grób ponownie został zapieczętowany. Analiza zebranych materiałów będzie trwała jakiś czas.

Renowacja grobu będzie kontynuowana. Przede wszystkim trzeba wzmocnić fundament oraz pojawić ma się okno, przez którą będzie można oglądać skalną ścianę pieczary.